The Best and The Worst – 2020 General Elections in Sri Lanka

By:  Lionel Bopage

The general elections on 5 August had turned out to be an outstanding victory for the Sri Lanka Podujana Peramuna (SLPP), the Rajapaksa Family and the Sinhala Buddhist nationalists representing both the elite and ordinary members of the country’s majority community. Despite many allegations made about the corrupt and criminal acts of certain candidates put forward at the election by some of the political parties, the electorate elected most of them. Sadly, the candidates who are known for exposing corruption and criminality in the country – the very people who have demonstrated their credentials to be promising parliamentarians – have not been elected. At the same time, it is heartening to note that some of the candidates who were credibly alleged to be robber barons during the 2015 regime have been outed.

Those who planned the election campaign of the SLPP have undoubtedly achieved their expected outcomes. From my point of view, a victory of this magnitude provides a great opportunity which could be used for the benefit of the country and its people. It also brings up a more worrisome scenario where militarisation of the democratic institutions will continue, concerns of minorities will be ignored, and erosion of the rule of law and less transparency and accountability are most likely to occur. This victory has opened a new chapter where the government could perform at its best or at its worst.

Best case scenario

The architect of the SLPP recently made a statement saying that the new regime “respects the opinions and views of the people, will continue to represent the needs of the people after forming a government”. With the thumping majority they have got in the parliament, they should have no excuse for not doing what is needed for the benefit of the society. When the Rajapaksa regime led the campaign to defeat the Tamil militancy solely based on a strategy of war, we were critical of that approach. After the military defeat of the LTTE the regime had a unique opportunity to address the issues that caused the civil war by developing a just solution to the Tamil National Question. Even now these issues remain unresolved and keep festering. A historic opportunity was missed. Had this been handled with honesty and statesmanship, it could have paved the way for the regime to stay in power for a long time, with the possibility of Mr Mahinda Rajapaksa even becoming a Nobel laureate.

Sri Lanka had several such opportunities in the past when different political persuasions were brought to power by the electorate with a two-thirds or even higher majority. Mr S W R D Bandaranaike, Mrs Sirimavo Bandaranaike and Mr J R Jayawardena, all had the same opportunity, but they did not rise to the occasion due to their self-centred desire to remain in power which they could only do by catering to the partisan needs and demands of their political factions. Most of the time, these factions could not see beyond the tunnel vision of a monocultural unitary state and their own corrupt financial interests.

The SLPP campaign was based on the premise that the government of Sri Lanka has been at the mercy of the minority parties – as constituent parties in the parliament – with regards to policy formulation. In fact, from 1956 till 2015, the minority parties did not play any major policy determining role as constituent parties of government. Despite this, for nearly 60 years there was no constructive solution proposed or implemented to address the numerous issues the minority communities had raised. Now that the new government is free from the elements that the SLPP identified as “racist”, there is another great opportunity to concretely address the power-sharing issues with minorities and create a better country for all.

This is the best possible scenario I could hope for against all historical precedents.

Worst-case scenario

At the election, the plea of the SLPP leadership was to grant them a two-thirds majority to change the constitution to rearrange the power relationships between the parliament and the president. Yet, under the current constitutional arrangements, the brothers, Gotabhaya and Mahinda continue to enjoy the totality of presidential and prime-ministerial powers between them. Whatever the changes that would be made in the future, the totality of constitutional power shared between the two brothers will remain the same. Only the ‘checks and balances’ that scrutinise their activities by parliament and independent commissions are open to manipulation.

Having received an overwhelming majority and not at the mercy of the so-called minority parties that the SLPP and the Rajapaksas have been identifying as ‘racist’, they have now got an opportunity to carry out their long-term political intentions unhindered. What they proposed was to modify the constitution by abolishing the 19th and 13th amendments. Discarding these safeguards will abolish the devolutionary nature of the governance established under those amendments and debilitate the independence of the institutions that were established to scrutinise the process of governance.

These amendments were adopted with the intent of addressing certain fundamental issues that prevailed for many long years. However, that intent was wantonly diluted from the drafting stage onwards, and even before the bill was presented to the cabinet for approval. It was further diluted by last-minute amendments made during the final parliamentary proceedings. Some of those responsible for such dilution later became leaders of the SLPP government, while others joined the ranks of parties like the Samagi Jana Balawegaya.

The new parliament has the opportunity to address such deficiencies by following a due and diligent process. What new constitutional arrangements and mechanisms would be proposed to address these deficiencies? Would the new arrangements and mechanisms strengthen the ‘checks and balances’ needed in a democratic form of governance? Or would the ‘checks and balances’ and scrutiny be further hampered in their quest for a more authoritarian system of governance? Would the new arrangements and mechanisms be finalised in consultations with the people? We need to wait and see what the government proposes to do in this regard.

The Chairperson of the SLPP, Emeritus Professor G.L. Peiris, has stated that any constitutional amendment process ‘would only be carried out after much thought and consideration’. When we look back at the 1970s, the Constitution of 1972 and the Constitution of 1978 were imposed upon the people without any consultation. The constitution making process was neither participatory nor inclusive. Thus, those two constitutions cannot be considered to reflect the views of all peoples of Sri Lanka. In light of the fragmented nature of our society and the demands for transparency, accountability and human and democratic rights, only an inclusive constitutional reform would help bring our communities together. The current environment can be made use of for building consensus among the diverse citizenry through a participative process. Such a process, if handled sensitively, will pave the way for developing a constitution that would be acceptable to all parties involved.

If we accept the notion that the sense of morality lessens when the power of the rulers become greater, we encounter a different scenario. Power tends to corrupt; absolute power corrupts absolutely is unfortunately the norm. The regimes in Sri Lanka such as the previous Rajapaksa regime were tainted with allegations of abuse, corruption, criminality and autocracy. If the new government were not to deliver a more socially just, economically fairer situation for the society as a whole, it would indicate their lack of vision, policy frameworks and programmes of action to lead a unified nation to address the prevalent issues.

Nationalist extremists in the new regime could negatively influence the chances for justice, democracy, human rights and economic opportunities, except for a select few. This may lead to escalating corrupt practices, disempowerment of the judicial and parliamentary processes, ignoring legislative responsibilities, sidelining non-majoritarian communities, ethno-religious discrimination in policy and decision making, adopting antagonistic foreign policy positions, and introducing repressive legislative and constitutional arrangements as has been done in the past. There could be protests and strikes by the disillusioned electorate, who would be forced to rethink about who they have brought into power. It could also lead to bloodshed as has previously happened in Chilaw and Rathupaswala. Instead of a break from the past this will bolster the unacceptable vicious cycle with a new vigour demanding equality, justice and accountability.

Gap between the intelligentsia and the ordinary

The election results also reflect a class divide between the intelligentsia and the ordinary people of the country. The low vote for the National People’s Power (NPP) and similar organisations represents the mismatch of the thinking patterns between the people at the grassroots level and those of the intelligentsia. The necessity of the traditional organisational patterns at the grass roots level does not appear to have been of importance. The urban intelligentsia, mostly professionals, want a regime for good governance, rule of law, and an economic model that would cater for the increasing profitability of a few.

The working people, both rural and urban, however, want to elect a regime that would provide them with work opportunities that satisfy their basic needs, such as shelter and food for the survival of their families. In any political and economic endeavour, both these needs need to be catered for. This can only be done by analysing the prevailing issues based on evidence and their causes. Only then can these issues be addressed and polices developed that address these issues at the ground level. Otherwise the election results for progressive parties will continue to be abysmal, as has been the trend for at least two decades.

We often speak of a high literacy rate in Sri Lanka, but it seems to refer only to those who have the actual ability to read and write. Such a literacy level has not developed the ability at a societal level or the capability at an individual level to develop political empathy in understanding the differences between a monocultural society and a multicultural one with its attendant advantages for long-term peace and prosperity. Is this caused by a tendency to suppress critical thinking ability in the educational process? Does the tertiary educational structure deal with the socio-political issues prevalent in Sri Lanka?

There is unfortunately a global trend in which a strong segment of nationalist intelligentsia does not focus on the betterment of society and the long-term future of the generations to come. Instead, they, like ‘Viyath Maga’ in Sri Lanka and their collaborators, appear to focus on developing better ways for duping people, promoting individual self-greed with short-term emphasis. Even during the 1920s in Germany, similar intellectual groupings helped Hitler to gain and sustain power, while the media similarly played the role of providing publicity only to Hitlerite Nazi views.

Ordinary people will attend a meeting; listen to leaders and go back home, later to be trapped by the political and idealist influences of the mass media and the organisational networks that largely serve the interests of the privileged and the ultra-nationalists. Without organisational networks at the grass roots level to mobilise people and counter such influences, the efforts of the intelligentsia will fail as attested by the current elections.

In addition, ordinary people who had been previously politically active may have perceived those trying to influence them from the top as leaders, intellectuals or outsiders as a threat rather than working for the collective benefit of all. It had become increasingly difficult to expose the misleading positions presented by the nationalist intelligentsia to the people at the grassroots level due to the barrage of misinformation spread via strong media campaigns. The election results confirm the success of the nationalist intelligentsia and a notable failure of the efforts of the more pluralist orientated approach of the intelligentsia.

The future

The disastrous failure of the political forces that value plurality, diversity, equity, fairness and social justice to get political traction compels us to rethink, re-strategize, regroup and reorganise. Such an effort cannot be made by daydreaming or being an armchair critic. Our most urgent priority is to connect with the ordinary working people both rural and urban; enter into a dialogue with them, learn about the issues that concern them most; and then produce evidence based and consensually agreed solutions on issues that affect their lives.

This will provide the opportunity to critically examine the previous approaches and re-strategize for the future. Only then we could work towards an alliance that is open to all people travelling in the same direction, who are taking diverse paths for achieving the same goals of prosperity, human rights, rule of law and good governance, that will benefit all members of Sri Lankan Society not just a few.

Sri Lanka’s post-independence history has witnessed on several occasions, regimes coming to power with a two-thirds or a higher majority. Yet they failed, and failed abysmally, leading the country into three major rebellions. Afterwards, the regimes that led to such situations have also been defeated. If the new government traverses a path creating better opportunities for all and a rule-based society that values individual life, treats everyone with dignity and respect, ensures a guaranteed minimum standard of living, and empowers people so they may develop their full potential – then we have a duty and responsibility to support such moves.

Otherwise, it would not be too long before the disillusioned voters take to the streets demanding implementation of the many pledges made to them, in particular the improvement of their socio-economic conditions, in an organised and democratic manner.

9 August 2020

ලංකාවේ කුඩු උස්සන උකුස්සෝ

පාතාලය මෙන්ම කුඩු මර්ධනය වත්මන් ජනපති විසින් ජනතාවට දුන් එක් ප්‍රධාන පොරොන්දුවක්. ඒ අනුව පසුගිය කාලය පුරාවටම විවිද වැටලීම් සිදුවුණා. පාතාල නායකයන්, සාමාජිකයන් අත්අඩංගුවට පත්විය. මත්ද්‍රවය ආශ්‍රිත බන්ධනාගාරයේද විවිද වැටලීම් සිදු කෙරුනා.
සියල්ල හමුවේ අද දවසේදී වාර්තා වුනේ සුවිශේෂී පුවතක්ක. ඒ කුඩු ප්‍රවාහණය කරන මිනිසෙකු නොව සතෙක් ගැන. පාතාල කල්ලි නායකයෙකු ලෙස සැළකෙන “අංගොඩ ලොක්කා” විසින් මත්ද්‍රව්‍ය බෙදාහැරීමට යොදාගත් බවට සැක කෙරෙන උකුස්සෙකු මෙලෙස අතුරුගිරිය පොලීසිය විසින් අද (30) සොයාගනු ලැබුවා.
බස්නාහිර පළාත් බුද්ධි නිලධාරීන්ට ලද තොරතුරකට අනුව මීගොඩ, නාවලමුල්ල, කනත්තපාර ප්‍රදේශයේ දී ‍එම උකුස්සා සොයාගෙන තිබෙනවා. මෙහිදී අංගොඩ ලොක්කාගේ සමීපතමයන් දෙදෙනෙකු ද පොලීසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගත්තා.
එමෙන්ම අද කැලණිය සහ කොළොන්නාව ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලවල සේවකයින් දෙදෙනෙක් අයිස් මත්ද්‍රව්‍ය ග්‍රෑම් 250 ක් සමග අත්අඩංගුවට ගෙන තිබෙනවා. ඔවුන් ගමන් කරමින් සිටි මෝටර් රථය ද පොලිස් බාරයට ගෙන ඇතැයි වාර්තා වනවා.  එම සැකකරුවන් දෙදෙනා පෑලියගොඩ, පට්ටියහන්දිය ප්‍රදේශයේ දී අත්අඩංගුවට පත්ව ඇති බව වාර්තා වනවා.
වැලිකඩ බන්ධනාගාරය ඇතුළු බන්ධනාගාර ගැන කතා කිරීමේදී තහනම් භාණ්ඩ මෙන්ම මත්ද්‍රවය තාප්පෙට උඩින් විසි කරන කල්ලියක් අල්ලා ගැනීමටත් හැකි වෙලා. පසුව එම කල්ලියේ ප්‍රධානියත් පොලීසිය විසින් අත්අඩංගුවට ගෙන තිබුනේ පසුගිය 28වනදා. මැගසින් බන්ධනාගාරයේ තාප්පයකට ඉහළින් විසි කිරීමේදී සැකකරු අත්අඩංගුවට ගෙන ඇත්තේ බොරැල්ල පොලීසියේ නිලධාරීන් කණ්ඩායමක් විසින්. මත්ද්‍රවය වලට අමතරව දුරකථන, සිම් පත් විවිධ භාණ්ඩ වෙනවා.  බූස්ස බන්ධනාගාරයේ රඳවා සිටින රැඳවියන් සමග සබඳතා පවත්වාගෙන යන නිලධාරීන් පිරිසක් හඳුනාගෙන ඇතැයි බන්ධනාගාර දෙපාර්තමේන්තුව පවසනවා.
සියල්ලට අවසානයේදී සම්බන්ද වෙලා කියලා මාට්ටු වුණේ නිලධාරීන්. ඒ අතර සුරාබදු නිලධාරීන්, ජේලර්වරුන්, බන්ධනාගාර නියාමකවරුන් ද වගේම නාකොටික් නිලධාරීන් සහ CID නිලධාරීන් වගේම ලොකු ලොක්කොත් ඉන්න බවට පසුගියදා වාර්තා වූණා.
ඒ වගේම විශේෂ ඝණයේ අපරාධකරුවන් 30 දෙනෙකු පමණ රඳවා සිටින්නේ ද බූස්ස බන්ධනාගාරයේ ඔවුන් සමග සබඳතා පවත්වාගෙන යන මෙම නිලධාරීන් අදාළ අපරාධකරුවන් සමග තොරතුරු ද හුවමාරු කරගන්නා බවටයි මේවනවිට අනාවරණය වෙලා. තවද සංවිධානාත්මක අපරාධ කල්ලි සාමාජිකයින් දෙදෙනෙකු වන මාකඳුරේ මදූෂ් සහ කංජිපානි ඉම්රාන්ගේ සමීපතමයින් දෙදෙනෙකු කොටහේන ප‍්‍රදේශයේදී අත්අඩංගුවට පත්වුණේ පසුගිය 27 වනදා. ඒ, කොටහේන පොලිස් ස්ථානයේ නිලධාරීන් පිරිසක් විසින්.
කොටහේන මහා විද්‍යාලය අසලදී අත්අඩංගුවට ගෙන ඇති එක් සැකකරුවෙකු සංවිධානාත්මක අපරාධ කල්ලි සාමාජික මාකඳුරේ මදූෂ් සමග ඩුබායිහිදී සමීප සබඳතා පැවැත්වූ අයෙකු බවයි පොලීසිය සඳහන් කළේ. එසේම 2018 වසරේදී පාතාල සිද්ධියක් සම්බන්ධයෙන් අලූත්කඬේ පල්ලිය අසලදී වෙඩි තබා ඝාතනය කෙරුණු මොහොමඞ් හුසෙයින් මොහොමඞ් රිස්කාන් නමැත්තා සමග ද මෙම සැකකරු සමීප සබඳතා පවත්වා ඇති බව අනාවරණ වී තිබෙනවා. ඒවගේම පාතාලයට පොලිස් හැඳුනුම්පතක් දීලා. ඒවගේම පාතාල නායකයන්ගේ ‘විමර්ශන පොත් 50ක්’ පොලිසියෙන් අතුරුදන් වෙලා  තවත් පොත් 20ක පිටු නැති වෙලත් තිබ්බා. ඒ ප්‍රබල පාතාල නායකයෙක් වන ආමි සම්පත්ට අදාළ තොරතුරු ඇතුළු වසර විස්සකට අධික කාලයක් තිස්සේ ග්‍රෑන්ඩ්පාස් පොලිසියේ තිබූ සුවිශේෂී අපරාධ හා මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට අදාළ සටහන්. මෙලෙස පොත් අස්ථානගත වීම පිළිබඳ පොලිස් මූලස්ථානය පුළුල් විමර්ශනයක් ආරම්භ කර තිබෙනවා. මීට අමතරව ග්‍රෑන්ඩ්පාස් පොලිසියේ තිබූ තොරතුරු පොත් විස්සක පමණ පිටු ගලවා ඉවත් කර ඇතැයිද වාර්තා වනවා.
පාතාලය මඩින්න  දිගටම මෙලෙස මෙහෙයුම් ක්‍රියාත්මකයි. නමුත් පොඩිපොඩි හාල්මැස්සෝ වගේම තෝරු මොරුත් මේ ගැම්මට ඇල්ලුවොත් විනා එසේ නොවන තාක් මේවා හැමදාම මෙන් නාටක බවටම පත් වේවි.
By: අශන්ති වරුණසුරිය

Pillow Challenge

නව කොරෝනා වෛරසය නිසා මිනිස්සුන්ට නිවෙස් තුළට වී සිටීමට බොහෝ රජයන් මේ වන විට නිවේදනය කර තියෙනවා. මේකත් එක්ක මේ දවස් වල බොහෝ දේවල් කරළියට එකතු වෙනවා. මේ අතර සිංහල හින්දු අවුරුද්දේ අවුරුදු කුමරිය තේරීමත් ක්‍රමයට සිදු වෙන හැටි දැක ගන්න ලැබුණා. විවිධ සංගීත වැඩසටහන්, කෑම පිසීම්, නර්තන අංග විවිධ ක්‍රීඩා මෙලෙස වෙනස් වෙනස් හැඩ තල වලින් සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ පත්වූ අයුරු හරි අපුරුයි. ඒවගේම සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ විවිධ අභියෝග එල්ල වනවා.
ඒ අතර ලෝකයේ සිදුවූ අපුරු විලාසිත දැක්මක අභියෝගයක් ඇස ගැටෙනවා. මේක Pillow Challenge නමින් තමයි ප්‍රසිද්ධ වන්නේ.
නිවෙස්වලට වී සිටින ජනතාවගේ අලස බව අඩු කිරීමේ අරමුණින් මෙවන් අමුතු අභියෝග බොහෝමයක් හුවමාරු වන බව මේවාන් විනෝදාස්වාදය වගේම මානසික ආතතිය නැති කරන්නත් හොද දේවල්. Pillow Challenge නමින් හඳුන්වා තිබෙන මෙයත් විනෝදජනක අභියෝගයක්. ඕනෑම අයෙකුට සම්බන්ධ විය හැකි මෙම අභියෝගයට සහභාගී විය යුත්තේ කොට්ටයක් භාවිතා කරමින්..
ජර්මනියේ රූපලාවන්‍ය හා විලාසිතා බ්ලොග් කරුවෙකු වන කට්ජා ද නිරෝධායනයට ලක් වීමෙන් පසුව මෙම අභියෝගයට මුලින් එකතු වුණා. ඇය රටා සහිත කොට්ටයක් ඇඳ ගෙන ඉණ වටා පටියක් බැඳගෙන මෙම අභියෝගයට මුහුණ දී සිටින අයුරු දැක්වෙන ඡායාරූප මේ වන විටත් බොහෝ දෙනා අතර හුවමාරු වෙමින් තිබෙනවා. බොහෝ දෙනා එම විලාසිතාව ගැන අදහස් පළ කිරීම හා හුවමාරු කිරීම නිසා මෙය බෙහෙවින්ම ව්‍යාප්ත වෙලා..
ප්‍රකට විලාසිතා ශිල්පිනියක වන ඉතාලියේ රමෝනාද නිරෝධායනයේ යෙදී සිටියදී මිතුරෙකු විසින් අභියෝගයට ලක් කළ පසුව සරල සුදු කොට්ටයක් උපයෝගී කරගනිමින් මෙම අභියෝගයට සහභාගි වෙලා. ඇය කළු බඳ පටියක් සහ උස සපත්තු යුවලක් මගින් දැඩි ආකර්ෂණයක් අත්කර ගෙන තිබුණා
මේ වනවිට ට්සවිටර්මා ෆේස්ජ බුක් හා ඉන්ස්ටර්ග්‍රෑම් මාධ්‍ය තුළ Pillow Challenge නමින් මෙය ප්‍රකට වී තිබෙන අතර වැඩි වශයෙන් කාන්තාවන් ඊට දායකවී ඇති අයුරු හඳුනාගන්නට ලැබේ. මේ කාලය සැබවින්ම සියල්ල අභියෝගයකට ලක් කරමින් අලුත් මාවත් පෙන්නුවා කිවුවොත් නිවැරදියි
AshWaru
20200416-pillow-120200416-pillow-7

කුණුවී ඕජස් රසට බංකොලොත් වූ නිර්මාණයට උද්දාමයක්

මෙය කියවා මට වෛර නොකර යථාර්තය තේරුම් ගෙන නිවැරදි මාවතකට පෙළ ගැහෙමු.
ජාතියට කුණු රසය ලබා දීමේ වරදින් ගැලවෙන්න කලාකරුවන්ට නම් හැකියාවක් නැත. භාෂාව, සාහිත්‍ය සහ ලේඛණ ටෙළිය සිනමානාත්මක හැකියාව නහුතෙට දබයට ඔවුන්ට තිබුණත් අදාල සමාජයට ගැලපෙන ආකාරයට තමන්ගෙ නිර්මාණ බිහි කරන්න තමාට නැති හැකියාව මගින්, සමාජය කෙසේ වෙතත් තමන්ටවත් තේරුම් ගත නොහැකි අවර ගණයේ බාල නිර්මාණ බිහි කරන්නේය.
සියල්ල හමුවේ දෝෂාරෝපණයකි. “අපි ඉංදියාවේ නාට්‍ය ටික බලනවා. උබලා පරගැතියන්ගේ හිවල් කමට ලොබ බදිනවා”. ඔව් අහිංසක අපි ඉන්දියන් නාටක සහ දුප්පත් කෙටිකතා ටික සිල්ලර ගීත වෙතට යොමු වෙනවා තමයි. මහා යයි ප්‍රවීණ කුලේ ලේබල් වූවන් මහා අමතක කර මිනිස් හදවත් තේරුම් ගත්තා නම්, රස විදින්න හැකි නිර්මාණයක් බිහි කළා නම් එය එසේ නොවනු ඇත.
82023739_129067765268761_3893334390071099392_n
සුළුතරයක් සතපා බහුතරයක් නිර්වින්දය කර ලබන ආතල් එක හරියට මෙලෝ මගුලක් නොතේරෙන ආඛ්‍යාන වලින් ලියපු පොත්ක් වගේ නොවන්නේද ? සත්‍ය වන්නේ නිර්මාණකරුවා ඔවුන්ගේ නොහැකියාව තේරුම් නොගැනීමය. ඇයි බැරි තමන්ගේ බුද්ධිය අත්දැකීම් සාක්‍ෂරතාවය යොදවා අපංභ්‍රංස ලිහිල් කිරීමට. බොහෝවුන් දන්නේ “කලාකරු” කියන ලේබලය අලවාගෙන ගැනීමට පමණි. මේ සමාජය දැන් කුණු වී ඕජස් ගලන තුවාලයකි. වැගිරෙන දුගඳ ඕජස් රස බලන, මැස්සන් කැලක් බවට අප මහා ජනයා ලෙස පත්ව සිටීයි.
මිනිසුන් සමච්චලයට නගන ඝෝෂාව ප්‍රීති ඝෝෂාවක් සේ වරදවා වටහා ගත් නිර්මාණකරුවන් ප්‍රමෝදයට පත්ව ඉවක් බවක් නැතිව කෑ ගසන්නට පටන් ගෙන ඇත. සමාජයට විහිලු සපයන විකාර රූපී මෙවලම් බහුතර විනෝදයක් ලබා දෙද්දී, likes සහ views මිනුම් දණ්ඩ ලෙස ගත්විට ඕනෑම කුණුගොඩක් සඳහා වටිනාකමක් ඇති වෙද්දී, හරය හෝ ඉහළ රස වින්දනය තව දුරටත් නිර්නායකයන් බවට පත් වෙද්දී, පහත් රුචිකත්වය ඕපපාතික වෙද්දී නොසරුප් කථා සමාජයට මුදා හැරෙද්දී කුණු රසය සමාජගත වෙද්දී, සියල්ලට පටහැනිව නැගී සිටින්නක් දුටුවෙමි.
83904328_126464358862435_2917627556834312192_n
” සංසාරාරන්‍යය අසබඩ”
එක වක්‍යකින් කියනවා නම් “එය වේදිකාව මත වීදුරු වැසිකිළියක් තනවා විවිධ කෝණ වලින් රූ ගත කරන තැනට යන නිර්මාණ අවකාශයට වෙනස් කෝණයක් ලබා දී තිබේ”.
අපේ සමාජය අනුගමනය කරණ පුරුෂාර්ථ ලොව ම්ලේච්චම ශිෂ්ඨාචාරයක් ඇති ගෝත්‍රික සමාජයකටත් වඩා අන්ත පහත් තත්වයට පත් වී ඇත .
මේ ව්‍යසනයෙන් ජාතිය බේරා ගැනීමට නිර්මාණාත්මක සමාජය සහ මාධ්‍යය ආරක්ෂණයක් ඇති කර ගත යුතුය. මෙවන් වූ අධ්‍යකෂවරුන් ඔවුන්ට විරිය සපයන නිෂ්පාදකවරුන් ඉදිරියට පැමිණිය යුතුය. ඒ ස්වර්ණමය සලකුණ සංසාරාරන්‍යය අසබඩ සලකුණු කරමින් සිටියි.
බලමු. විදිමු. හොද නරක කියමු.
AshWau

ශ්‍රී ලංකාවේ උසම කන්ද පිදුරුතලාගල රක්ෂිතයෙන් අක්කර 300ක් ඇමතිවරයෙකුගේ හිතවතුන්ට බෙදා දීමේ සූදානමක්, කැබිනට් පත්‍රිකාවද සූදානම්.

ශ්‍රී ලංකාවේ උසම ස්ථානය වන පිදුරුතලාගල කඳු පන්තිය තරම් පාරිසරික ව වැදගත් කඳුකර වනාන්තරයක්  තවත් නොමැති තරම් ය. පිදුරුතලාගල කඳුකර වනාන්තර පරිසර පද්ධතිය මෙරට වසන ඒකදේශික සහ ස්ථානීය ආවේණික ජෛව ප්‍රජාවන් සිය ගණනක්, ඉතා කුඩා භූමි කලාපයක් තුළ උවද පවා දැකගත හැකි මට්ටක ඇති සුවිශේෂී සහ සංවේදී පරිසර ලක්ෂණ පිහිටි භූමියක් වේ. මෙම කඳුකර වනාන්තරය දවසේ බොහෝ කාලයන්හි මීදුමෙන් වෙලී අඳුරු ස්වභාවයකින් යුතු ඉතා මනරම් දර්ශනයක් ජනිත කරවන සංචාරක ආකර්ෂණය සහ පරිසර ලෝලීන්ගේ මන බැඳගත් ශ්‍රී ලංකාවේ භූ විද්‍යාත්මක සහ පාරිසරික වශයෙන් අග්‍රස්ථානයේ වැජඹෙන සම්පතකි.
වර්ෂාව ජනිත කරවීමට දායකවන වර්ෂා නිර්මාපකයකු ලෙසත් ජලය ගබඩා කරගන්නා කඳුවැටියක් ලෙසත්, පසුව එම ජලය පහතට ක්‍රමයෙන් ගලායාමට සලස්වා ඇල දොල ගංගා විශාල ප්‍රමාණයක් පෝෂණය කරන ජල පෝෂකයක් ලෙසත් මෙම කලාපය වැදගත්කමක් උසුලයි. කුරුඳු ඔය මින් පෝෂණය වන එක් ප්‍රධාන ගංගාවකි.
පිදුරුතලාගල රක්ෂිතය වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් රක්ෂිතයක් ලෙස නම් කර ආරක්ෂා කිරීම සඳහා වන සුවිශේෂී අවශ්‍යතාවය හඳුනාගන්නේ මීට දශක කිහිපයකට පෙරයි. එසේම මෙම කලාපය කලක  අධි ආරක්ෂිත කලාපයක් ලෙසද පැවති අතර ආරක්ෂාවට සහ පරිසර ආරක්ෂණය වශයෙන් යන දිවි ආකාරයෙන්ම පිදුරුතලාගලට හිමිවන වැදගත්කම මිල කළ නොහැකිය.
කෙසේ නමුත් මධ්‍ය කඳුකරයේ ෆයිනස් වැව්වා සේම, පහතරට කලාපයේ යුකැලිප්ටස් වගා කළ සේම, ආර්ථික බෝග වගා මගින් බ්‍රිතාන්‍යයෙන් ‍ශ්‍රී ලංකාවේ මධ්‍ය කඳුකරයට කළ හානිය සේම, නොයෙක් අවස්ථාවලදී අපගේ දේශපාලනඥයින් විසින් මධ්‍ය කඳුකරයේ සහ තෙත් කලාපයේ වටිනා රක්ෂිත ප්‍රදේශ විවිධ ආකාරයේ නොසුදුසු ඉඩම් භාවිත කාර්යන්ට යොදා ගන්නා ලදී. ඒ අනුව පිදුරුතලාගල අක්කර කිහිපයක් දශක හතරකට පමණ පෙර පර්යේෂණ මට්ටමින් ඇපල් වගා කිරීම සඳහා ප්‍රදේශයේ ජනතාව අතර බෙදා දෙන ලදී. එසේ ප්‍රදේශයේ ජනතාව අතර ඇපල් වගා කිරීම සඳහා බෙදා දුන් වනාන්තර කට්ටිය පසුව ඇපල් ෆාම් ලෙස ප්‍රචලිත විය. කෙසේ නමුත් පසුකාලීනව එම පර්යේෂණ ඇපල් වගාව අතහැර දැමූ අතර අද වන විට කිසිදු ආකාරයක ඇපල් වගාවක් එහි සිදු නොවේ. එසේම එලෙස ඇපල් වගාව නැවතුනු වනසංරක්ෂණ ඉඩම් නැවත වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට පවරා ගැනීම සඳහා අවශ්‍ය නෛතිකමය කාර්යයන් සිදු කෙරෙමින් පවතී.
 ඉහත සඳහන් ඇපල් වැවීම සඳහා ලබාදුන් කැලෑ කුට්ටිය  මෙන් කිප ගුණයක ප්‍රදේශයක් පසුකාලීනව ප්‍රදේශවාසීන්ගේන් ඉඩම් මිලදීගත් ව්‍යාපාරිකයින් විසින් හෙළිකර මහා පරිමාණයෙන් එළවළු වගා කිරීම සඳහා යොදා ගන්නා ලද අතර ඊට එරෙහිව වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් නඩුකරයන් පවරා ඇති බව වැසිවනාන්තර සුරකින්නෝ සංවිධානය කැඳවුම්කරු ජයන්ත විජේසිංහ මහතා පවසයි
තවද අනවසර විදුලි වැටවල් ඇද සතුන් මරා දැමීමත්, කැලය තුළ දඩයම් කිරීමත්, පිදුරුතලාගල වනය තුළ දැව හෙළීමත්, වැනි  නීති විරෝධී ක්‍රියාවන් විශාල ප්‍රමාණයක් මෙකී පිදුරුතලාගල වන භූමිය තුල අනවසර ලෙස පදිංචි ව සිටින ව්‍යාපාරිකයෙක් විසින් සිදු කිරීම නිසා වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් නඩු විශාල ප්‍රමාණයක් පැවරීමට කටයුතු කර ඇත. තවද කුඩා දිය පහරක් සේ ආරම්භ වන කුරුඳු ගඟේ ජල පෝෂකය කෙලින්ම බට දමා එම ජලය සියල්ලම තම වගාවන්ට ලබා ගැනීම තුළින් කුරුඳු ගඟේ ජලය නොමැතිවීම නිසා වන සතුන් දැඩි පීඩාවට පත්ව ජලය සොයා යාම නිසා  දඩයක්කරුවන්ගේ ගොදුරු බවට පත්වේ. තවද බොන්චි වගාව වැනි යම් යම් වගාවන් සඳහා අවශ්‍ය වන කෝටු පිදුරුතලාගල රක්ෂිතයෙන් කැපීම නිසා වනාන්තරයේ මීළඟ පරම්පරාවේ ශාක ඝනත්වය සහ වනාන්තරයේ විවිධත්වය දැඩි ලෙස තර්ජනයකට ලක් කර ඇත. තවද මෙම වගාවන්ට යොදනු ලබන විශාල රසායනික ප්‍රමාණය හේතුකරගෙන අද වනවිට වලපනේ වැනි ප්‍රදේශවල ජනතාව පරිභෝජනය කරන ජලයේ බැර ලෝහ ඇතුළු රසායනික අපද්‍රව්‍ය සංඝටක බහුලව ඇති බවට සමීක්ෂණ වලින් පවා තහවුරු වී ඇත.
 මෙම ව්‍යාපාරිකයින් ප්‍රදේශයේ දේශපාලනඥයෙකු හා  සම්බන්ධව අක්කර සිය ගණනක් තමන්ගේ පවුලේ ඥාති මිත්‍රාදීන්ගේ සහ යහළුවන්ගේ නම් වලට ලියාගෙන අනවසරෙන් භුක්ති විඳිමින් සිටී. මෙම ව්‍යාපාරිකයින් කාර් සේල්, හෝටල් සහ නොයෙක් ආකාරයේ විශාල ව්‍යාපාර කරන අයවලුන් වේ. එවකට ඇපල් වගා කිරීම සඳහා ලබාදී තිබුණේ බලපත්‍රයක් පමණක් වුවත් පසුකාලීනව එම බලපත්‍ර ලබා දුන් ප්‍රදේශවාසීන්ගෙන් ඉඩම් ලබා ගත් මෙම කූට ව්‍යාපාරිකයින් එලෙස සොච්චමකට ලබාගත් ඉඩම් අද වන විට සින්නක්කරව අයිති කරගැනීමට උපක්‍රම යොදමින් සිටී.
මෙම ව්‍යාපාරිකයින්ට එරෙහිව වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව ඇතුළු ආයතන මේ වන විට නඩු කටයුතු සිදු කෙරෙමින් පවතින අතර,  එලෙස නඩු කටයුතු ක්‍රියාත්මක වන අවස්ථාවක ප්‍රදේශයේ එක්තරා අපකීර්තිමත් සහ පසුගිය මහජන ඡන්දයෙන් පරාජයට පත්වූ නමුත් හිටපු ජනාධිපතිවරයා ගේ අනුහසින් පසුපස දොරින් පාර්ලිමේන්තුවට රිංගා අද වන විට නැවත වතාවක් ඉහත කී ඉඩම් මංකොල්ලය සඳහා අවශ්‍ය වටපිටාව සකසා ගැනීමට කැබිනට් පත්‍රිකාවක් ඉදිරිපත් කිරීමට සැරසෙන බව අපට වාර්තා වේ.
මෙහි අවාසනාවන්තම තත්වය නම්  වර්තමාන පරිසර අමාත්‍යවරයා හරහා කැබිනට් පත්‍රිකාවක් ඉදිරිපත් කිරීම මගින් ඉහත කී පිදුරුතලාගල කන්දේ ඉඩම් අක්කර සිය ගණන තම අනුගාමිකයින් අතර බෙදා දීම සඳහා එකී දේශපාලනඥයා කටයුතු කරමින් සිටීමයි. අප වෙත වාර්තා වී ඇති තොරතුරු අනුව හෙට දිනයේ දී එකී කැබිනට් පත්‍රිකාව කැබිනට් මණ්ඩලයට ඉදිරිපත් කිරීමට සූදානමක් ඇත.
යම් හෙයකින් මෙම කැබිනට් පත්‍රිකාව අනුමත වුවො,ත් වනාන්තර සංරක්ෂණය සඳහා කැපවී සිටින වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ දශක කිහිපයක ප්‍රතිඵලයන් ගඟට කැපූ ඉනි සේ අපතේ යන්නා සේම, ශ්‍රී ලංකාවේ උසම කන්දේ උසම ස්ථානයේ පිහිටි අගනා කඳුකර වනාන්තර පද්ධතියක් සහමුලින්ම විනාශ කිරීම සිදුවන්නේ ය. එපමනක් නොව දැනටමත් මෙම අනවසර වගාකරුවන් විසින් සිදු කරනු ලබන එලවළු වගා කිරීම් තුළින් සහ ඒවාට යොදන අධික කෘෂි රසායන ප්‍රමාණය නිසා ප්‍රදේශයෙන් ආරම්භ වන ජලය මූලාශ්‍ර සහ ඇලදොල දැඩි ලෙස රසායන මගින් අපවිත්‍ර වී ඇත. එකී ඇළ දොළවල සිටින ආවේණික මත්ස්‍යයින්, මැඩියන්, උරගයින්, ඔබය ජීවීන් සහ නොයෙක් පාංශු ජීවීන් දැඩිසේ විනාශ වීමේ තර්ජනයක් ඇතිවී ඇත. මෙසේ සිදු වන්නේ අනවසර වගාකරුවන් විසින් සිදුකරන වගාකටයුතු හේතුවෙන් වන අතර යම් හෙයකින් මෙය නීතිගත  කලහොත් අක්කර සිය ගණන  දහස් ගණනක් දක්වා වුවත් ව්‍යාප්ත වී මුළු පිදුරුතලාගල ම එළවළු කොටුවක් බවට පත්වීම වැළැක්වීමට කිසිදු ජගතෙකුට නොහැකි වනු ඇත.
 පිදුරුතලාගල කන්ද ප්‍රදේශය ලංකාවේ අඩි පන්දාහට වැඩි ඉතා දැඩි උස් කඳු මුදුන් වන අතර පාංශු සංරක්ෂණ පනත යටතේද දැඩි සංවේදී කලාපයක් වන අතර එවැනි කලාප වල මෙවැනි බෝග වගාවන් සඳහා අලුතින් ඉඩම් එක් කිරීම හා වනාන්තර ප්‍රදේශ කෘෂිකාර්මික භූමි බවට පත් කිරීම කිසිසේත්ම සුදුසු නොවන බව ඕනෑම ළදරුවෙකුට අවබෝද කාරණයකි. එසේම ජල සංරක්ෂණය සහ ලංකාවේ වර්ෂාපතන රටාව මෙන්ම දේශගුණික රටාවන් එලෙසම පවත්වා ගැනීම සඳහා පිදුරුතලාගල වැනි කඳුකර වනාන්තර වලින් සිදුවන මෙහෙය අමුතුවෙන් විස්තර කළ යුත්තක් නොවේ. එවැනි ප්‍රදේශයක් බලලෝභී දේශපාලනඥයෙකුගේ හෙන්චයියන්ට ඉඩම් බෙදීමට ඇති අවශ්‍යතාවය හේතුවෙන් කුට්ටිකඩා, කැබලිකර, කැලයකපා, විකිණීම යනු සහගහන අපරාධයකි. එය පරිසර නියාමන ආයතන වන මධ්‍යම පරිසර අධිකාරිය සහ වනසංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව වැනි ආයතන වල සාධනීය කාර්යභාරයන් හෑල්ලුවට ලක් කිරීමකි. එසේම එය සමස්ත ලංකාවේ පරිසරයට කරනු ලබන ආපසු හැරවිය නොහැකි අපරාධයකි. වර්තමාන ජනාධිපතිතුමාගේ සෞභාග්‍යය දැක්ම ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනයටද කරනු ලබන නිගාවකි. පරාජිත දේශපාලනඥයෙකු, ලබන මහ මැතිවරණයේදී දිනවීම සඳහා පිදුරුතලාගල කඳු පන්තිය උකස් කිරීම සිහිබුද්ධිය ඇති කිසිවෙකු අනුමත නොකරන දැඩි පාපයකි. එමනිසා අප බලාපොරොත්තු වන්නේ ජනාධිපතිතුමා ඇතුළු වර්තමාන රජයත්, සියලු පරිසර නියාමන ආයතනත්, සිවු මහා නිකායේ මහනායක ස්වාමීන් වහන්සේලා ප්‍රමුඛ කරගත් මෙරට බෞද්ධ ප්‍රජාවත්, ජාති, ආගම්, කුලමල භේදයකින් තොර සියලු රටවැසියාත් එකතුව පිදුරුතලාගල උකස් නොකර රැකගැනීමට පෙරට එනු ඇතැයි කියාය.
041005

නාවලකන්ද වනාන්තරයේ වල්ලපට්ට ජාවාරමක්

කළුතර දිස්ත්‍රික්කයේ වලල්ලාවිට ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්ඨාස සීමාවට අයත් 849 – D ග්‍රාමසේවා වසම තුල පිහිටා ඇති නාවලකන්ද වනාන්තර පද්ධතිය ඉහල ජෛව විවිධත්වයක් සහිත සදාහරිත වැසි වනාන්තර ලක්ෂණ වලින් සමන්විත වූ වනසංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවට අයත් රක්ෂිත වනාන්තර කිහිපයක එකතුවක්
පාරිසරික අධ්‍යයනයන් සහ පර්යේෂණයන් කිසිවක් සිදුනොවුනු මෙම වටිනා වනාන්තර පද්ධතිය විවිධාකාර හේතූන් නිසා කලක පටන් විනාශයට පත්වෙමින් පවතිනවා. මෙම වනාන්තර පද්ධතිය සතු ජම්බුගහහේන් කන්ද රක්ෂිත කොටස දැඩි බෑවුම් සහිත උස් කඳු මුදුනක පිහිටි වනාන්තරයක් වන අතර ඉහල ජෛව විවිධත්වයක්ද මෙහි දැකිය හැකිය. මෙම වනාන්තරය මගින් ජම්බුගහහේන් කන්ද ස්ථායිලෙස පවත්වා ගනිමින් නායයාම් ආදියෙන් ආරක්ෂා කරන නිසා කන්ද පාමුල පිහිටි ජනාවාසයන්ට විශේෂ ආරක්ෂාවක්ද ලැබී තිබෙනවා
ඉහල වටිනාකමක් තිබුනද මේ වන විට එම රක්ෂිත කලාපය දැඩි තර්ජනයට ලක්ව විනාශ වෙමින් පවතින බව කිව යුතුයි. විශේෂයෙන් ශ්‍රී ලංකාවේ සමස්ත වනාන්තර පද්ධතියටම වසංගතයක් වූ වල්ලපට්ටා ජාවාරම් කරුවන්ගේ ග්‍රහණයට මෙම වනාන්තර කොටසද  නතු වී විශාල විනාශයක් සිදුවී තිබෙනවා. වල්ලපට්ටා ලබා ගැනීම සඳහා මේ වන විටත් විශාල ගස් ප්‍රමාණයක් කපා බිම හෙලා දමා ඇත. සූක්ෂම අයුරින් වනාන්තරය තුළට ඇතුලු වී කියත් වැනි ආයුධ භාවිතයෙන් ගස් කපා දමා කැබලිකරමින් තැනිත් තැන ගොඩ ගසා ඇති අයුරු දක්නට ලැබෙන බවත්  වනය තුල වාඩියක් තනා එය තුලට වී ආහාර  පවා සකස්කර කරගනිමින් කලක  පටන් මෙම ජවාරමේ නිරත වී ඇති අයුරු දැක ගැනීමට හැකියාව තිබෙනවා
0603 (2)
වල්ලපට්ට ගස් වලට අමතරව තවත් ශාක විශේෂ රැසක් කපා දමා ඇති අතර ඒ නිසාවෙන් අලුතෙන් ජීවය ලබන කුඩා ශාකයන්ද විනාශ වී ඇති අතර වන සතුන්ගේ වාසස්ථාන පවා අහිමි වෙලා  . සර්ප විශේෂ , කුරුළු විශේෂ, ක්ෂීරපායින් විශේෂ සහ සමනලුන් වැනි කෘමි විශේෂ රාශියක් වෙසෙන මෙම පරිසර පද්ධතිය වැනසීම නිසාවෙන් ඔවුන්ටද විශාල බලපෑමක්  එල්ල වී තිබෙන බවත් කිව යුතුයි . මේ නිසා මෙහි වාසය කල සතුන් ගම්මානය කරා පැමිණෙන අතර ඒ හේතුවෙන් වන ජීවීන්ගේ ජීවිත වලටද තර්ජන එල්ලවී තිබේ. වනසතුන්ට වාසස්ථාන සහ ආහාර අවම වීමෙන් වන සතුන් ගම් වැදී මිනිසුන් සමඟ ගැටුම් ඇති වීමද සිදු වෙනවා
වල්ලපට්ටා ගස් කපා දමා සකස් කර ඇති අයුරු
ඉහල වටිනාකමක් ඇති මෙම ප්‍ර‍දේශය දිගින් දිගටම මෙලෙස  ජාවාරම්කරුවන්ගේ ග්‍රහනයට නතුවී ගස්වැල් කපා දැමීම නිසාවෙන් රක්ෂිත කඳුමුදුනේ ස්ථායිභාවය බිඳ වැටී නායයෑම් සිදුවී කඳු පාමුල වෙසෙන ගම්වාසීනගේ ජීවීතවලට පවා හානි සිදුවීමේ අවධානමක් මතුව පවතී. අදාල නිලධාරීන් මේ දැවැන්ත විනාශය පිළිබඳව සොයා බලා රක්ෂිතය විනාශකල අයවලුන්ට නීතීය ක්‍රියාත්මක කොට මෙම රක්ෂිත කලාප රැක ගැනීම සඳහා කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගත යුතු කාලය එලඹ තිබෙනවා
මේඝා

බොස්ටන් අපි දැක්ක අතුරුදහන් කර නොහැකිවූ ආදරය

“බොස්ටන් අපි දැක්ක

අතුරුදහන් කර නොහැකිවූ ආදරය

කණමැදිරි එළියෙනුත් බැබලෙනවා ජනාධිපතිතුමනි “
අතුරුදහන් කරවීම මානව වර්ගයාට එරෙහි අපරාධයක්.1989 ඉදලා අතුරුදහන්වූවන් ගැන කතා කරනවා. ඒ අතුරුදහන්වුවන්ගේ පවුල් එකතුව. වසර 30කට පසු අතුරුදහන්වූවන් වෙනුවෙන් පොරොන්දු කිහිපයක් ලබා දෙමින් ඒවා යම් ප්‍රමාණයකට ක්‍රියාත්මක වුවත් එකී ක්‍රියාත්මක වන යාන්ත්‍රණයේ ඇති මන්දගාමීත්වය පිළිබදව අතුරුදහන්වූවන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන් සිය කණගාටුව පළ කරනවා. ඒ අනුව ඔවුන් ප්‍රකාශ කරන්නේ බලයට පැමිණෙන කවුරුන්හෝ අතුරුදහන්වූවන්ගේ පොරොන්දු මඟ නොහැර ඉටු කිරීමට පොරොන්දු විය යුතු බවට.
z_p-27-Holding
අතුරුදහන්වුවන්ගේ පවුල් එකතුව, අතුරුදහන් පවුල්වල පිරිස් සමග එක්ව ඉහත තේමාව යටතේ මහජනතාව දැනුවත් කිරීමේ සිව්දින වැඩසටහනක් පසුගියදා දියත් කර තිබෙනවා. මෙහිදී යහපාලන රජය අතුරුදහන්වූවන්ට සාධාරණය ඉටු කිරීම වෙනුවෙන් දුන් පොරොන්දු මොනවාද? සත්‍ය, යුක්තිය, හානිපූරණය සහ නැවත සිදුනොවීම වෙනුවෙන් මෙතෙක් ගෙන ඇති පියවරයන් මොනවාද? යෝජිත රු. 6000ක මාසික දීමනාව ලැබෙන්නේ කාටද? ආණ්ඩුවේ පොරොන්දු, ඉදිරි මැතිවරණවලදී ජයග‍්‍රහණය කරන අපේක්ෂකයන් ලවා ඉටු කරවා ගැනීම වෙනුවෙන් අප කළ යුත්තේ කුමක්ද? යන ප‍්‍රධාන කාරණා ගණනාවක් සාකච්ජා කර තිබෙන අතර මෙහිදී ඔවුන්ගේ වැඩි අවධානය යොමු වන්නේ  තමන්ට පොරොන්දුවූ වන්දි මුදල ලබා දීමට රජය පියවර ගත යුතුයි යන්නයි.
SRI_LANKA_-_1109_-_Defunti_(600_x_426)
කෙනෙක්ට මෙය විවිධ අයුරින් තර්ක කරන්න පුළුවන්. නමුත් ඔවුන් ඉල්ලන්නේ 6000ක කුඩා මුදලක්. අද දවසේදී රු. 6000 කින් මොනා කර ගත හැකිද යන්නත් ප්‍රශ්නයක්. තත්වය එසේ වෙද්දීත් ඔබෙත් මගෙත් තර්ක විතර්ක සාධාරණ විය යුතුයි නේද ?  වසර 30ක් පුරාවටම ඔවුන් තවමත් අසරණයි. මෙතෙක් කාලයක් තම ආදරනියන් වෙනුවෙන් ඔවුන් අඩනවා. නමුත් ඒ සෝසුසුම් සුළගට පාවී යන හිස් සුස්මක් බවට පමණක්ම පත් වෙලා. ගෙවී ගිය කාලයේදී ඔවුන්ට අහිමි වූයේ තම ආදරණිය පුතා හෝ සැමියා පමණක් නොවෙයි. ඔවුන්ට එකී හිස් අවකාශය පුරවාගත නොහැකි වීමම මහා අපරාධයක් වෙමින් ඔවුන්ගේ මුළු ජීවිතේම ගරා වැටුණු අගාධයකට ඇද දමලා. ඔවුන්ගේ ජිවිත , සුන්විසුණු වූ ඔවුන්ගේ දරුවන්ගේ අනාගතයකුත් ඒ හිස් අවකාශය තුළ තියෙනවා. මේවා කෙසේ මිළ කල හැකිද යන්න ප්‍රශ්නාර්ථයක්. සියල්ල දේශපාලනය හරහා තීන්දු තීරණ වන සමයක අතුරුදහන්වුවන්ගේ පවුල් එකතුව එජාපයේ බළල් අතක් යන්නද Boston අපි එහි සභාපතිවරයාගෙන් විමසුවා. බ්‍රිටෝ ප්‍රනාන්දු  උත්තර දුන්නේ මෙහෙම , ” අපි මේකට වසර 30ක් අරගල කළා. නමුත් පොඩි පොරොන්දුවක් හරි ලැබුනේ වතමන් රජයෙන්. එදා අපි පෙළපාලි යනකොට අපිට ගහපු පොලිසියේ ලොක්කෙක් ආණ්ඩුව මාරු වුනාට පස්සේ අපි නැවත පෙළපාලි යනකොට අහනවා එයාගෙන් මොනාද වෙන්න ඕන කියලා. එකෙන්ම පේනවා අපේ අරමුණු ඉටුකරවා ගැනීමට දේශපාලනය කෙතරම් වැදගත්ද කියලා..ඒවගේම දුන් පොරොන්දු ඉටු කරවා ගැනීමට වත්මන් රජය ගත් උත්සාහය අපි අගයනවා වගේම මෙකි යාන්ත්‍රණයේ ඇති මන්දගාමීත්වය ගැන කනගාටුවකුත් තියෙනවා.  අපිට පාටක් පක්ෂයක් නැහැ. මගේ පවුලේ හෝ අතුරුදහන්වූ එකතුවේ කාර්ය මණ්ඩලයේ කිසිවකුගේ කිසිවෙක් අතුරුදහන් වෙලා නැහැ. මේක පුද්ගලික සටනක් නෙමෙයි. අපිට ඕන අතුරුදහන්වුවන්ගේ අරමුණු ඉටුකරවා ගැනීමයි.
dhraman250705.
ඒ නිසාම ඔවුන් එකතු වී නැවත කතා බහක් ඇති කරමින් ඉරිදී අපේක්ෂකයාට ඔවුන්ගේ අරමුණු මෙසේ ඉදිරිපත් කර තිබුනේ ඉදිරිය ගැන හරි තවත් එක් බලාපොරොත්තුවක් තබමින්. යන්න එන්න පයේ ගතේ වාරු නැති වූ අම්මලා තාත්තලා බෙහෙත් බිබී තවමත් මෙම අරගලයේ නියැලෙන්නේ හිතේ ඇති දිරියෙන්. ” මගේ එකම පුතා, කිසිම දේශපාලයනක් කළේ නැහැ.” ඒ අම්මගේ කතාව වචනයකට දෙකකට සිමාඅ වුණේ කියා ගත නොහැකිව. ඉකිගසන හඩුමත් කදුළින් තෙත් වල ලේන්සුවත් මම අසන්න ගිය බොහෝ දේට තිත තැබුවා. වසර 30ක්  මේ දුක මෙහෙන්මමයි. සමහර පවුල් වල සියළුම සාමාජිකයින් අහිමිවී ගොසිණි. සමහර අම්මලා ගැබ්බර සිය දියණිවරුන්ගේ ගැබ පලා නූපන් දරුවාට කරුම උරුම කර දෙන අයුරු ඇස් දෙකෙන් දැක තිබුණා. ඒ අතරතුර කාන්තාවත් දුෂණය වෙලා. ස්වාමියා අතුරුදහන්වීමෙන් අසරණවූ කාන්තාවන් බොහොමයි. මේ කදුළු කතා තනිවූ ගැහැණුන්ට ආදර්ශයක් .
Disap
පාපිතර 1976 තරුණ නැගිටීම 1983 කළු ජූලිය මෙන්ම 1987 සහ 1990 දක්වා මෙරට සිදුවූ අතුරුදහන් කරවීම සබන්දයෙන් සන්නද්ධ කණ්ඩායම් මෙන්ම දේශපාලන පක්ෂද විවිධ චෝදනා ලැබූ බව අප අමුතුවෙන් මතක් කල දිය යුතු නැහැ. මෙවන් පසුබිමක බිහිවන අතුරුදහන්වුවන්ගේ සංගමය වසර 29ක් පුරාවට ඔක්තෝම්බර් 27 වනදා අතුරුදහන්වූවන් සමරනවා , සීදුව රද්දොළුව අතුරුදහන්වුවන්ගේ ස්මාරකය අභියසදී. මෘත ශරීරයක් නොදැකපු, අළු බදුනක් නැති, අඩන්නට තැනක් නැති, භූමිදානය කරලු සොහොනක් නැති ඔවුන්ගේ එකම වත්කම අතුරුදහන් වුවන්ගේ ජායරුපයයි. එය අතැතිව ඔවුන්ට වසරක් පාසා හඩන්නට ඇති එකම තැන මෙතැනයි. මෙවරත් 29වන වරට ඔක්තෝම්බර් 27 වනදා අතුරුදහන්වුවන් සිහිකිරීමේ වාර්ෂික සැමරුම පැවැත්වෙනවා. Boston සුදානම් එදිනදී අපි දකින අපි අසන දේ ඔබත් සමගත් බෙදා ගන්නට.
ඔබටත් යන එනකොට මෙකී පවුල් වල අය හමුවෙලා ඇති. එතකොට ඔවුන් මුනිච්චාවට හිනා වෙලාත් ඇති. මාත් ඒ අත්දැකීමට මුහුණ දෙනවා. කතාව අහනකොට අඩන ඔවුන් දුටු මුල් වෙලේ මාත් එක්ක ලස්සනට හිනා වුණා. එතකොටයි මට තේරුණේ සමහර අයගේ සිනහවේ සැගවුණු කියාගන්න බැරි ලොකු වේදනාවකුත් තියෙනවා කියලා. සියල්ල හමුවේ නොඇසුනා සේ සිටින දේශපාලනයට අපි කියන්නට උත්සහ කරන්නේ කාගේ කාගේත් කිල්ලෝට වල හුණු පොඩ්ඩක් හෝ ඇති බැවින් මේවාට තවත් කල් නොයවා විසදුම් ලබා දෙන ලෙසට. සෑම වේදනාවක්ම පාඩමක් උගන්වනවා ඒ උගත් පාඩම් වලින් මිනිස්සු වෙනස් වෙනවා කියලා කතාවක්තියෙනවා . ඒත් දෙයියගේ මේ අයගේ දුකෙන් ඔවුන් වෙනස් වෙලා නැහැ. ඒ දුක ඔවුන්ව ජිවත් කරවනවා, අනාගත බලාපොරොත්තුවක් වෙනුවෙන්. ජිවිත කාලෙටම මේ මව් පියවරුන් අතේ සතේ නැතුව ගතේ වාරු නැතුව මැරී මැරී ජිවත් වේවී. හදන්න බැරි අතීතයක් තිබුනත්, පුරවන්න බැරි අඩුවක් තිබුණත්, මේ මිනිසුන්ගේ ඉදිරිය ගැනවත් හිතලා මේ දුකට පිහිට වෙන්න බැරි කෙහෙල්මල් රජයවල් මොකටද? අතුරුදහන්කර නොහැකිවූ ආදරය කණමැදිරි එළියෙනුත් බැබලෙනවා ජනාධිපතිතුමනි …
1989 භීෂණයේදී විජයදාස පතිරණ , වාසුදේව නානායක්කාර , මහින්ද රාජපක්ෂ වැන්නන්ගේ නායකත්වයෙන්
කළ උද්ගෝෂණ නිසා එජාප රජය පරාජ වෙනවා . අද රාජපක්ෂවරුන් මේවා ප්‍රතික්ෂේප කරනවා. එජාපය නොඇසුණා සේ ඉන්නවා. ජවිපෙ පොඩ්ඩක් කතා කරනවා. මෙරට නොවූවිරූ සේ ජනාධිපති අපේක්ෂකයින් 35ක් කරළියක වේදිකා ගත වෙනවා. කරුමෙකට ඉන් කෙනෙක්වත් මේවා කතා කරන්නේ නැහැ. අතුරුදහන්වූ පවුල් එකතුවේ සාමාජිකයන් 60,000 ඉක්ම වනවා. ඒ අනුව පරම්පරා කිහිපයක් මේවන විට එකතු වෙලා. එතකොට මේ පවුල් වල ජන්ද ලක්ෂ ගණනක් තියෙන බව අමුතුවෙන් ගණන් හදා පේනවා දිය යුතු නැහැනෙ. මෙවර මහජන දැනුවත් කිරීමේ වැඩසටහනට අතුරුදහන්වූ පවුල් වල නව සාමාජිකයන්ද එකතුවී තිබීම විශේෂත්වයක්. ඔවුන් තවමත් තම ආදරණියන් පැමිණෙතැයි අපේක්ෂාවෙන් තවමත් ජීවත් වෙනවා. තම අදරණියන්ට සිදුවුයේ කුමක්ද යන සත්‍ය දැන ගැනීමත් වරදකරුවන්ට දඩුවම් ලබා දීමත්  අතුරුදහන්වූ පනත සම්මත කර ගැනීමත් ඔවුන්ගේ අනෙක් බලාපොරොත්තු අතර වෙනවා. ඒවගේම අතුරුදහන්වුවන්ගේ පවුල් එකතුව ඉදිරියේදී මෙම අරමුණු ඉටුකර ගැනීමට උදෙසා තිස් වසරක් පුරාවටම බැදී හිදිමින් මේ දක්වාද ඉදිරියේදීද ක්‍රියාත්මක වීමට සුදානම් බව එම සංගමයේ සභාපති බ්‍රිටෝ ප්‍රනාන්දු මහතා පවසනවා
ඔබෙත් මගෙත් පවුලේ අපිට මේවන අත්දැකීමක් නැහැ. අපි මේක ලියන්නේ, කතා කරන්නේ අපිට ඇති දේශපාලන දැක්මක් සමාජ ගත කරන්නත් නොවෙයි. ඒ මෙහෙම දෙයක් වෙනකොට දැනෙන දුක අපිත් හොදින් දන්නා නිසා. එවන් කළු අත්දැකීම්  හතුරෙක්ටවත් නොම වේවායි අපි ප්‍රර්ථනා කරනවා. ගෙවුණු තප්පරයක් , කියපු වචනයක් , කැඩුණු විශ්වාසයක් , නැවත කිසිදා ආපස්සට ගන්න බැරි බව මතක් කරමින් ඉදිරියේදී මෙවන් දේ නොම වෙන්නට බුද්ධියෙන් විමසා වගකීමේ ඔබගේ කතිරය සටහන් කරන ලෙසටත් අපි ඔබට මතක් කරනවා.
By Ashanthi Warunasuriya

සපුමල් කුමරු ඉපදුන, දරුපල ලබා දෙන කෝට්ටේ සස්කෘතික මංගල්‍ය

119 වන වරට පැවැත්වෙන ඓතිහාසික ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ රජමහා විහාරස්ථානයේ වාර්ෂික දළඳා පෙරහැර මංගල්යයේ මහා පෙරහැර අද රාත්‍රියේ වීථි සංචාරය කිරීමට නියමිතයි. ඒ අනුව අද 7 වනදා රාති්ර 8.27 ට යෙදෙන සුබ මොහොතින් මංගල හස්ථි රාජයා මත සධාතුක කරඬුව තැන්පත් කිරීමෙන් අනතුරුව පෙරහැර වීථි සංචාරය කෙරේ
ඉපැරණි ඉතිහාසයට හිමිකම් කියන කොළඹ පුරවරයේ මුදුන් මල්කඩ බඳු ඓතිහාසික කෝට්ටේ රජමහා විහාරයේ ශ්‍රී දළදා පෙරහැර හෙළ සංස්කෘතික කලා මංගල්‍යක් ලෙස එදා සිට අදටත් ශ්‍රී ජයවර්ධන පුර කෝට්ටේ අගනුවරදී උත්කර්ෂවත් අන්දමින් පැවැත් වෙනවා. රටේ සංස්කෘතික දායාදයක් වන මෙය නුවර උතුම් ශ්‍රී දළදා මාලිගා පෙරහැර සේම දේශීය උරුමය මොනවට කියා පාන්නා වූ විශේෂාංග රැසකින් යුක්තයි.
colombo-navam-perahera-705x294
ක්‍රි. වර්ෂ 1415 සිට 1467 දක්වා වූ කාලය අතරතුර ශ්‍රී ලංකාවේ රජ කළ හයවැනි පැරකුම්බා රජතුමා විසින් සිය රාජධානිය ලෙස කෝට්ටේ ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර තෝරාගෙන සිය මාලිගයට ආසන්නව තම ආගමික කටයුතු ඉටුකර ගැනීමට හා වන්දනාමාන කිරීම සඳහා කෝට්ටේ රජමහා විහාරය ඉදිකොට මහා සංඝරත්නය වඩා හිඳුවා සිව්පසයෙන් සංග්‍රහ කරමින් ඇප උපස්ථාන කළ බව ඉතිහාසයේ සඳහන්.
සිංහල සාහිතයේ ස්වර්ණමය යුගය කෝට්ටේ යුගයයි. ඒ අනුව එදවස විහාරස්ථානයේ තනවන ලද විශේෂිත අලංකාර තෙමහල් මන්දිරයක දළදා සමිඳුන් වැඩ සිටි බැවින් ඉපැරණි ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන විහාරස්ථානයක් ලෙස කෝට්ටේ රජමහා විහාරය හැඳින්වේ.
z_p01-kotte
හයවන පරාක්‍රමබාහු රජතුමාගේ බිසව වූ උඩුකුලේ දේවියට දරුවන් නොලැබීම නිසා රජතුමා පුත් කුමරකුගේ දෙමව්පියන් වීමට තමනට අවස්ථාව ලදහොත් වර්ෂයක් පාසා ඇසළ මහා පූජෝපහාර පෙරහැර පවත්වන බවට වුන බාරය ඉෂ්ඨවීමෙන් රජතුමාට හා දේවියට සපුමල් බණ්ඩාර නමින් කුමරකු ඉපදුන බව ඉතිහාස කතාවේ සදහන් වෙනවා. අදටත් පෙරහැර කාලය තුළ විහාරස්ථානයේ සපුමල් බණ්ඩාර දෙවොල වෙත එන දරුවන් නොමැති මවුවරු දරුවන් පතා එයට බාර වෙනවා. පුත් කුමරකු වෙනුවෙන් වූ බාරයක් ඔප්පුකිරීමට පටන්ගත් පෙරහැරක් බැවින් ඒ සඳහා කාන්තා පක්ෂය සහභාගි කර නොගැනීමද මෙම ඓතිහාසික දළදා පෙරහැරේ විශේෂත්වයක්.
කෝට්ටේ ඓතිහාසික රජමහා විහාරස්ථ වාර්ෂික ඇසළ පෙරහැර වර්ෂ 1415 දී හයවැනි පැරකුම්බා රජතුමා විසින් අලි ඇතුන් 500 ක් යොදා උඩරට පහතරට නැටුම්කරුවන් විශාල පිරිසක් සහභාගි කරගනිමින් ඉතා අලංකාරව පවත්වා ඇති අතර වර්තමාන ශ්‍රී දළදා පෙරහැර මංගල්‍ය වර්ෂ 1901 දී පූජ්ය ඇඹුල්ගම විමලතිස්ස නායක ස්වාමීන් වහන්සේ විසින් ආරම්භ කර මේ දක්වා එදා සිට පැවති පුදසිරිත්වලට මූලිකත්වය දෙමින් සංස්කෘතික වටිනාකමින් නොඅඩුව අතිඋත්කර්ෂවත් අයුරින් .
ක්‍රි. ර්ෂ 1505 යුගයේදී ලංකාවට පෘතුගීසීන් පැමිණීමෙන් පසු සයවැනි පරාක්‍රමභාහු රජුට අයත්ව තිබූ කෝට්ටේ රාජධානියට ඉතා අශුභ කාලයක් උදා වෙමින් රාජධානිය මුළු මනින්ම විනාශ වන්නේ වර්ෂ 1550 සිට 1597 දක්වා රජ කළ දොන් ජුවන් ධර්මපාල රජුගේ පාලන සමයේදී. ඒ රජුගේ දුර්වල අදක්ෂ පාලනය පෘතුගීසින්අගේ තකොලුවක් විමෙන් රජු රෝමානු කතෝලික ආගම වැළඳගන්නට සලස්වා දොන් ජුවන් පෙරිය බණ්ඩාර නමින් බෞතිස්ම කරවා එමගින් කෝට්ටේ රාජධානියට අයත්ව තිබූ බෞද්ධ වෙහෙර විහාර හා සඟසතු සියලු දේපළ කතෝලික පල්ලිය භාරයට දුන් නිසාය..
ක්‍රි. වර්ෂ 1813 දී පිලානේ ධර්ම කීර්ති ශ්‍රී බුද්ධ රක්ඛිත නායක ස්වාමීන්ද්‍රයන් වහන්සේ ඇතුල්කෝට්ටේ නගරයට පැමිණ ගම්වාසීන්ගේ සහයත් මගපෙන්වීමත් මත කැලෑව කපමින් පැමිණ කැලෑවෙන් වැසී නටඹුන්ව තිබූ කෝට්ටේ රජමහ විහාරයේ චෛතය සොයා ගෙන වර්ෂ 1813 – 1817 කාලය තුළ සියලු විහාරාරාංග වලින් සමන්විතව නැවත විහාරස්ථානය ගොඩනැගුවා.
උන්වහන්සේගෙන් පසුව පූජ්ය මලිගස්පේ මංගල නායක ස්වාමීන් වහන්සේ (1831 – 1872) සිට මේ දක්වා ඓතිහාසික රජමහා වෙහෙරේ දියුණුවට දිවිහිමියෙන් කැපවෙමින් එදා රජ දවස සිට පවත්වාගෙන එනු ලබන චාරිත්‍ර පුදසිරිත් හා විහාරස්ථානය කේන්ද්‍ර කරගනිමින් වාර්ෂිකව පැවැත්වෙන උපසම්පදා විනයකර්මය ඇසළ පෙරහැර මංගල්‍ය, කඨින පූජෝත්සවය ආදී පුණ්ය කර්මයන් ඒ ආකාරයෙන්ම සිදු කරගෙන යයි.
සෑම වර්ෂයක අගෝස්තු සැප්තැම්බර් යන මාස දෙක ඇතුළත පැරණි චාරිත්‍ර වලට අනුකූලව යොදා ගන්නා ශුභ නැකැත්වලට අනුව යෙදෙන විශේෂ කෙම්මුර දිනයක කප්සිටුවා තේවාවන් සිදු කෙරෙනවා. ඉන්පසු එළඹෙන ප්‍රථම කෙම්මුර දිනයේ (සෙනසුරාදා දිනක) පෙරහැර මංගලය ද ඉන්පසු යෙදෙන ඉරිදා, සඳුදා අඟහරුවාදා යන තෙදින තුළ විහාරස්ථානය ඇතුළත පමණක් ගමන් කරන බුද්ධ පූජා කටයුතු හා දේවාලවලට පහන් තැබීමේ තේවාව ඉටුකරන විශේෂ මල් පෙරහැර 3 ක් පැවැත්වෙනවා. නැවත උදාවන පළමුවෙනි කෙම්මුර දිනය වන බදාදා දිනයෙහි දේව ආභරණ පාවඩ මතින් ගමන් කරන පාවඩ පෙරහැර විහාරස්ථානයෙන් පිටතට ගමන් කරන ප්රථම පෙරහැර වන අතර බ්‍රහස්පතින්දා දීනයෙහි වීථි පෙරහැර සිකුරාදා දින රන්දෝලි පෙරහැරද පවත්වා හත්වන දිනය වන සෙනසුරාදා (කෙම්මුර දින) ඇසල පෙරහැර මංගලය අවසන් වෙනවා.
මෙම පෙරහැර පැවැත්වෙන දින නවය තුළ දින වෙනස් වුවද දවස් වෙනස් වෙන්නේ නැහැ.
අවසාන අංගය ලෙස ඉරිදා ඇතුල්කෝට්ටේ දියවන්නා ඔයේදී සිදු කෙරෙන දිය කැපීමේ චාරිත්‍රයෙන් පසු ඇතුල්කෝට්ටේ පැරකුම්බා පිරිවෙනට පිළිගන්වනු ලබන දේව දානය පිළිගැනීමෙන් පසු නැවත රජමහා විහාරයට පෙරහැරින් පැමිණ සධාතුක කරඬුව හා දියකැපීමේදී ලබාගත් විශේෂිත පැන් කළය දළදා මාලිගාවේ තැන්පත් කරනු ලැබෙන අතර දේව ආභරණ ඒවා අයත් දේවාලවල තැන්පත් කොට නැටුම් ඉදිරිපත් කර යාතිකා පවත්වා රටවාසී සැමට සෙත් ප්‍රර්ථනා කරනවා.
ඉපැරණි හෙළ උරුමයන් ආරක්ෂා කර ගනිමින් රටවැසි සියලු ඔබ අපිට දෙතක් ශාන්තියක් වේවායි අපිද ප්‍රර්ථනා කර ගමු !!
BY: අශන්ති වරුනසුරිය  

අත්අඩංගුවට පත් හොරොව්පතානේ පස්දෙනාගේ බැංකු ගිණුම්වල කෝටි 100ක් යන පුවත ඇත්තද?

වාර්තාකරණය, ඡායාරූප සහ රූගතකිරීම: නිරාශා පියවදනි

පරිවර්තන සහය: ශබීර් ‌මොහොමඩ්

අන්තවාදී ආගමික මතවාද පැතිරවීම ඇතුළු ‌චෝදනා කිහිපයක් මුල් කර ගනිමින්  හොරවේපතාන පොලිසිය විසින් ඉකුත් මැයි මස 24 වන දා ප්‍රදේශයේ පදිංචිකරුවන් පස්  දෙනෙකු අත් අඩංගුවට ගනු ලැබිණි. ඊට පසු දින එනම් මැයි 25 දා මෙරට ප්‍රධාන පෙළේ  ජාතික පුවත්පතක  මුල් පිටුවේ මේ පිළිබද පළ වූයේ  සහරාන් කල්ලි පස් දෙනාගේ බැංකු ගිණුම්වල කෝටි 100ක් යන මැයෙන් වූ ප්‍රධාන සිරස්තලයද සහිතවය.   එම ප්‍රවෘත්තියට අදාලව අත්අඩංගුවට පත් සැකකරුවන් පස් දෙනාගේ ඡායාරූපද ඒ සමග පළ විය.

මෙසේ අත්අඩංගුවට පත්ව ඇත්තේ කැබිතිගොල්ලෑව පොලිස් වසමට අයත් ඇල්ලවැව ගම්මානයේ  නුහුගේ සකරියාසේනුල් අබ්දිල් ඉර්ෆාන්ලේබ්බේ තම්බි ජැස්මින්සේනුල් අබ්දින් කලිෆතුල්ලා සහ හොරොව්පතාන පොලිස් වසමේ කිවුලේකඩ ග්‍රාමයේ පදිංචි මොහිදින් බාවා නවුෆර් යන පුද්ගලයන් පස් දෙනෙකි.    

 හැදුනුම්පත් අංක මගින් කරන ලද පර්යේෂණයකට අනුව  විදෙස් රටවලින් සහ මෙරට යම් යම් පුද්ගලයින්ගේ ගිණුම් හරහා එම මුදල ලැබී තිබූ බව වැඩිදුරටත් එම පුවතේ සදහන්ව තිබුණි.

මේ පුවත සම්බන්ධයෙන් අත් අඩංගුවට පත් පස් දෙනාගේ පවුල් වල සාමාජිකයන් ප්‍රකාශ කර සිටින්නේ  බැංකු ගිණුම්වල කෝටි 100ක් තිබූ බවට චෝදනාවක් කිසිදු නීති අංශයකින් මේ වනතුරු ඔවුන්ට ඒල්ල  කර නොමැති අතර මෙම සාවද්‍ය පුවත නිසා ඔවුන් ‌බොහෝ සමාජීය අපහසුතා හා මානසික පීඩාවන්ට ලව ඇති බවයි. භාෂා ගැටළුව විශාල බාධාවක් වී ඇති නිසා  අද වන විට තමන්  පත්ව සිටින අසරණබව ‌ සහ තොරතුරු පැහැදිලිකිරීම් ‌ සිංහල මාධ්‍ය වෙත හෙළි කරගත නොහැකිව වඩාත් පීඩා විදින බවද ඔවුහු වැඩිදුරටත් අනාවරණය කර සිටියහ.

ප්‍රවෘත්තියේ ගැටළු  සහගත කරුණු

අදාල පුවත්පත ඒම පුවත වාර්තා කර ඇති ආකාරය දෙස බැලීමේදී පැන නගින ප්‍රධානතම ගැටලුව වන්නේ  සිදුවීමට අදාල නඩුවේ බී වාර්තාව හෝ එළිදැක්වීමට පෙර අත් අඩංගුවට පත් පුද්ගයින් පස් ‌දෙනාගේ ගිණුම්වල කෝටි 100ක් තිබූ බවට ඒම මාධ්‍යවේදීන් නිගමනය කළේ කෙසේද යන්නය. ඒකී තොරතුර ලබා ගත්තේ විශ්වසනීය මූලාශ්‍ර හරහාද, පළ කිරීමට ‌‌පෙර නිවැරදි බව තහවුරු කර ගැනීමට කටයුතු කළාද ,   අවසන් අධිකරණ තීන්දුව ලබා දීමට ‌පෙරාතුව ඔවුන්  සහරාන්ගේ කල්ලිය බවට නම් කිරීමට ඔවුන්ට ලැබුණු විශ්වසනීය සාක්ෂි මොනවාද,  සැකරුවන් පස් ‌දෙනා  අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමටත් ‌‌පෙර ඔවුන්ගේ  පැහැදිලි ඡායාරූප මාධ්‍යට මුදා හැරුණේ කෙසේදපුවතේ සදහන් පරිදි පොලිසිය විසින් එම තොරතුරු ලබා දුන්නානම් ඒවා ලබා දුන්නේ විධිමත් විමර්ශනයකින් අනතුරුවද,  යන්න  මෙම පුවත විමසුමට ලක් කිරීමේදී පැන නගින සෙසු ගැටළුය.

නීති විමර්ශන වාර්තා හෙළි කළ තොරතුරු
මේ වන විට අත්අඩංගුවට පත් පුද්ගලයින් පස් දෙනා සම්බන්ධ
  ත්‍රස්ත විමර්ශන වාර්තාව සහ කැබිතිගොල්ලෑව මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ බී වාර්තාව නිකුත් වී ඇත. බී වාර්තාව නිකුත් කර ඇත්තේ ඉකුත් මැයි 27 වනදාය. එම නීතිමය වාර්තා තුළ මෙම අත්අඩංගුවට පත් සැකකරුවන් 5 දෙනාගේ ගිණුම්වල කෝටි 100 ක මුදලක් තිබූ බවට කිසිදු සදහනක් නොමැත.

හොරොව්පතාන පොලිස් ස්ථානාධිපතිතුමන්ගේ ප්‍රකාශය

මේ පිළිබද ‌හොරොව්පතාන පොලිස් ස්ථානාධිපති රොෂාන් සංජීව මහතා අපවෙත ප්‍රකාශ කර සිටියේ අත් අඩංගුවටපත් ‌මෙම පුද්ගලයින් පස් ‌දෙනාගේ ගිණුම් සතුව කෝටි 100ක මුදලක් තිබූ බවට තමා හෝ සිය පොලිස් ස්ථානයේ සෙසු නිළධාරීන් කිසිවිටෙකත් මාධ්‍යට ප්‍රකාශ නොකළ බවයි. ‌  අදාල පුවතේ සදහන්ව තිබූ එම සාවද්‍ය කරුණු හේතුවෙන් හොරොව්පතාන පොලිසියටද  ගැටළුවලට මුහුණපෑමට සිදු වූ අතර ඒ සම්බන්ධයෙන් පොලිසිය විසින් හොරොව්පතාන පොලිස් ස්ථානයට විරුද්ධව පරීක්ෂණයක්ද සිදු කළ බැව් ඔහු අනාවරණය කළේය.  පොලිසියෙන් කිසියම් මාධ්‍ය ප්‍රකාශයක් නිකුත් කරන්නේනම් ප්‍රථමයෙන් තමන් ඒය ‌පොලිස් මාධ්‍ය ප්‍රකාශකවරයා ‌වෙත දැනුම් දී අවශ්‍යනම් ඔහු ඒය මාධ්‍යට දැනුම් ‌දෙනු විනා ‌තමන් කිසි විටෙකත් ඒවැනි ‌තොරතුරු මාධ්‍යට සෘජුව ලබා ‌නොදෙන බවටද අවධාරණය කර සිටියේය.

කැබිතිගොල්ලෑව පොලිස් ස්ථානාධිපතිතුමන්ගේ ප්‍රකාශය

හොරොව්පතාන පොලිසිය විසින් අත්අඩංගුව ගැනීමට පෙර  සැකකරුවන් සියලු දෙනාවම කැබිතිගොල්ලෑව පොලිසිය විසින් කැදවීමක් කර කට උත්තර සටහන් කර ගැනීමට කටයුතු කර ඇති බව අත්අඩංගුවටපත් පස්දෙනාගේ පවුල්වල සාමාජිකයෝ අනාවරණය කර සිටියහ. මේ පිළිබද අප කැබිතිගොල්ලෑව පොලිසියේ ස්ථානාධිපතිතුමන්ගෙන් විමසීමක් කළෙමු. ඔහු පවසා සිටියේ මෙම සැකකරුවන් සහරාන් කණ්ඩායමට සම්බන්ධ බවට හෝ කෝටි 100ක මුදලක් ගිණුම්ගතව පැවති බවට තමාට කිසිදු තොරතුරක් නොලැබුණු අතර ඉස්ලාම් ආගමික මතවාද පැතිරවීම සම්බන්ධයෙන් ලද තොරතුරක් සම්බන්ධයෙන් පොලිසියට කැදවා කට උත්තර සටහන් කර ගත් බවයි. ඒ් අතරතුර හොරොව්පතාන පොලිසියෙන් ඔවුන් අත් අඩංගුවට ගත් බැවින් කැබිතිගොල්ලෑව පොලිසිය සිදු කළ විමර්ශන කටයුතු නවතා දැමීමට සිදු වූ බවද ඔහු වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කර සිටියේය.

අත්අඩංගුවට පත් පුද්ගලයින්ගේ සමාජ වටපිටාව:

 අත්අඩංගුවට පත් සේනුල් අබ්දිල් ඉර්ෆාන්  ඇල්ලවැව ග්‍රාමයේ පදිංචි අයෙකි.  ඔහුගේ  බිරිද  ෆාතිමා ශාහිදා පැවසුවේ කෝටි 100ක මුදලක් ගිණුම්ගත වීමේ චෝදනාව තම සැමියා වෙතද එල්ලව ඇති නමුත් ඔහු සතුව අවම වශයෙන් ඉතිරි කිරීමේ බැංකු ගිණුමක් හෝ නොමැති බවයි. “අපිට බැංකු ගිණුම් නැහැ. ලයිසන්වාහන තියා අපිට ඉන්න තැනක්වත් නැහැ. අපි ජීවිතේ ගැටගහන්නෙ ‌ලොකු දුකක් විදලා. ඉතිං ‌කොහොමද ඒ් පත්තරේ අය කියන්නෙ අපිට ‌කෝටිි 100ක් තිබුණා කියලාඑදා පොලිසිය ඇවිත් ගෙදර ගොඩක් වෙලා සෝදිසි කළා. ඒත් සොයාගන්න කිසිවක් අපි ළග තිබුණෙ නැහැ. ඒ් ශාහිදාගේ හඩය.”

ඒක්දරු පියෙක් වන ඉර්ෆාන් පල්ලියක ගුරුවරයෙකු හෙවත් මවුලවිවරයෙක් වශයෙන් සේවය කර ඇති අතර  බිරිද ගෘහණියක් වශයෙන් කටයුතු කරයි. තමාටම කියා නිවසක් නැති ඉර්ෆාන් සිය බිරිද සහ දරුවා සමග දිවි ‌ගෙවන්නේ පුද්ගලයින් 15කින් සමන්විත පවුල් 5ක් වෙසෙන කුඩා නිවසකය.

දිනපතා පල්ලියේ ඉගැන්වීම් කටයුතු සදහා කිලෝමීටර් ‌දෙකක් ගෙවා පයින් ගමන් කරන ඉර්ෆාන් හට පාපැදියක් ගැනීමට හෝ වත්කමක් නොතිබූ බව ඉර්ෆාන්ගේ  පියා පැවසීය. මෙම අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසු තම ඇතැම් නෑ සියන් මෙන්ම ඇතැම් ගම් වැසියන් සිය පවුලට අයි.එස් පවුල යනුවෙන් වාග් ප්‍රහාර එල්ල කිරීමට පෙළඹී ඇති අතර කෝටි 100ක් තිබේනම් ‌මෙලෙස දුප්පත්කමින් මිරිකෙමින් ජීවත් ‌වෙන්නේ මන්දැයි  විමසමින් ඔවුන් සිය පවුල දැඩි අපහසුතාවට පත් කරන බවද ඔහු  කදුලින් යුතුව පැවසීය.

අත්අඩංගුවට පත් තවත් අයෙක් වන ජැස්මින් ගුරුවරයෙකු වශයෙන් සේවය කළ ‌දෙදරු පියෙකි. ඔහුගේ බිරිදද  ගුරු වෘත්තියේ නියැලෙන අතර ප්‍රාථමික මට්ටමින් අඩක් ඉදි කළ නිවසක ඔවුහු වාසය කරති.   ජැස්මින් මෑතකදී රිය අනතුරකට මුහුණ දී ඇති අතර එයින් ඇති වූ ශාරීරික ආබාධ හේතුවෙන් ඔහු ශරීර කෘත්‍ය කිරීම සදහා  මහත් අපහසුතාවන්ට මුහුණ පාමින් සිට ඇත. නමුත් ඒ සදහා පහසුවක් සැලසිය හැකි කොමඩ් වර්ගයේ වැසිකිලියක අවශ්‍යතාව හෝ සම්පූර්ණ කර ගත නොහැකිව ඒ වෙනුවට පුටුවක් භාවිත කරමින් ඉතා දුෂ්කර ජීවිතයක් ගත කළ බව ඔහුගේ බිරිද පෙන්වා දුන්නාය.

ජැස්මින්ගේ බිරිද පාසල් සමිතියක් හරහා ණයක් ලබා ගැනීමට කටයුතු කර ඇති අතර ඇගේ වැටුපෙන් රු.20,000ක මුදලක් මාස් පතා ණය සදහා වෙන්වෙයි. පෙරදී සැමියාගේ වැටුපද ලැබුණු බැවින් සිය පවුල ජීවත් කරවීම එය ප්‍රමාණවත් වුවද දැන් ඔහුගේ රැකවරණය ද අහිමි යාමෙන් ඇය අසරණ තත්වයකට වැටී ඇති බව හෙළි කළාය.  දෙපාරක් ඇවිල්ල ඔවුන් සෝදිසි  කෙරුවා නමුත්  කිසිම දෙයක් අරන් ගියේ නැහැ.   කෝටි 100ක චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් පුවත්පතේ පළව තිබුණද පොලිසියෙන් හෝ වෙනත් නීති අංශයකින් මේ වන තෙක් එවැනි චෝදනාවක් සිය සැමියාට එල්වී නොමැති බවද ඇය අනාවරණය කර සිටියාය.

අත් අඩංගුවට පත් මොහිදින් බාවා නවුෆර් හොරොව්පතාන ගම්මානයේ  උපාධිධාරී සංවර්ධන නිළධාරියෙකු වශයෙන් කටයුතු කළ  සිව් දරු පියෙකි. ඔහුගේ බිරිද රජයේ පාසලක ගුරුවරියක වශයෙන් කටයුතු කරයි. අත්අඩංගුවට ගත් දින ඔවුන්ගේ මුළු නිවසම පොලිසිය විසින් පරීක්ෂාවට ලක් කර ඇති අතර ඔහුට අයත් බැංකු පොත සහ විදේශ ගමන් බලපත්‍රයද පොලිස් භාරයට ගෙන ඇත.   මෙම අත්අඩංගුවට ගැනීමම පිටුපස දේශපාලන පලි ගැනීමක් ඇති බවට සැක පහළ කරන ඔහුගේ බිරිද මාධ්‍යවල පළ වූ චෝදනා  පිළිබද අදහස් දක්වමින් පෙන්වා දුන්නේ දැනට ඔවුන් ජීවත් වන අඩක් නිම කළ නිවසේ ඉදිරිපස කොටස තනා ගත්තේද අමානා බැංකුවෙන් ලබා ගත් නිවාස ණය මුදලකින් බවයිතවත් වසර ගණනක් එම ණය මුදල ගෙවා දැමීමට නියමිව ඇති  බවද ‌ෙමේ වන විට ඒදිනෙදා වැඩපළවලට ද වූ ණය රැසක් ‌ගෙවා දැමීමට ඇති බවද ඇය වැඩිදුරටත් සදහන් කළාය. ” ඔින ‌කෙනෙකුට අපි ‌ෙදෙන්නගෙම ගිණුම් පරීක්ෂා කරලා බැලුවොත් ‌ෙපෙනෙයි අපේ මාසික වැටුප විතරයි අපේ ගිණුම්වවලට ඇවිත් තිබෙන්නෙ කියලා. පත්තරේ කියනවා වගේ ‌කෝටි 100ක් අපි ළග තිබුණනම් ‌මේ තරම් ණය ‌වෙලා දුක් විදින්නෙ ‌මොකටද. 

 නවුෆර් සේවා ස්ථානයේ  කාර්ය මණ්ඩලය  මෙන්ම ගම්වැසියන් සමග ගෞරවනීයව කටයුතු කළ අයෙකු වූ අතර  අදාල පුවත්පතේ පළ වූ කෝටි 100 චෝදනාව නිසා කාර්්‍ය මණ්ඩල සාමාජිකයන් තුළ ඔහු කෙරහි පැවති විශ්වාසය ගිලිහී  ගොස් ඇති බව ඔහුගේ පවුලේ සාමාජිකයෝ පවසති. ඒසේම  ගම්මානයේ දිගුකාලීනව පැවති සිංහල මුස්ලිම් සම්බන්ධතා බිද වැටී එය සිය පවුලටම තදබල මානසික කම්පනයක්  වී ඇති බවද ඔහුගේ පවුලේ පිරිස් හෙළි කර සිටියහ.

 නූහුර්ගේ සකරියා  ඇල්ලවැව ග්‍රාමයෙන් අත්අඩංගුවට පත් තවත් අයෙකි. බඩ ඉරිගු වගාවෙන් ජීවිකාව ගෙන ගිය සකරියාද කලක් මවුලවිවරයෙකු වශයෙන් කටයුතු කර ඇත.  තිදරු පියෙක් වන  ඔහුගේ බිරිද ගෘහණියකි. ‌මේ පිළිබද හඩ අවධි කළ බිරිද    “අපිට වත්කමකට කියලා තියෙන්නේ මේ දරුවො ටිකයි ඉන්න ගෙදරයි විතරයි. සහරාන් කියලා කෙනෙක් ගැන දැන ගත්තෙත් අපි මේ සිද්ධියෙන් පස්සෙ. අපේ පවුල රැකුණෙ මහත්තයා ගොවිතැන් කරලා ගෙනාපු ආදායමෙන්.  දැන් එයා නැති නිසා අපි ගොඩක් අසරණ වෙලා ඉන්නෙ. ‌වේල් ගණන් බඩ ගින්නෙ ඉන්න ‌ෙවෙලාවලුත් තියනවා.  අහල පහල කවුරුහරි අපි ගැන අනුකම්පා කරලා දෙන දෙයක් කාලා තමයි දැන් අපි ජීවත් වෙන්නෙ. මේ පලාතට අලින්ගෙන් ගොඩක් කරදර වෙනවා.  අපි ජීවත් වෙන්නෙ දැන් හරි බයෙන්.”

කලිෆතුල්ලාද ඇල්ලවැව ග්‍රාමයෙන් අත්අඩංගුවට පත් පස්දරු පියෙකි. ඔහුගේ බිරිදගේ පියා කලිෆතුල්ලාගේ  දරුවන් වෙත දෑත් දිගු කරමින් පවසා සිටියේ  “ගමේ අය පත්තරේ ‌ගෙනත් ‌පෙන්වනකම් අපි ‌ෙකෝටි 100 කතාවක් දන්නෙ නෑ. මේ දරුවන්ගේ කන්වල තිබෙන තෝඩු දෙස හොදින් බලන්න. ඒවා රත්තරන් නෙවෙයි. රත්තරන් තෝඩු දෙකක්වත් එයාලට දෙන්නවත් අපට වත්කමක් නැහැ. මම මගේ දුවට දීලා තියන ඉඩමයි මේ ගෙදරයි දරුවො පස් දෙනයි තමයි අපට තියන එකම වත්කම. “

සාවද්‍ය පුවත පළ කළ පුවත්ප‌ත ‌‌පැවසූ ‌තොරතුරු 

මෙම සැකකරුවන් පස්දෙනා සතුව කෝටි 100ක් ගිණුම්ගතව තිබූ බවට වූ පුවත පළ කිරීමට පෙර  එහි නිරවද්‍යතාවය විශ්වසනීය සාක්ෂි හා මූලාශ්‍ර හරහා තහවුරු කර ගැනීමට කටයුතු කළාද යන්න අප එම පුවතපතේ ප්‍රධාන කර්තෘතුමන්ගෙන් හා පුවත වාර්තා කළ මාධ්‍යවේදීන් දෙදෙනාගෙන් විමසීමක් කළෙමු.  එහිදී ප්‍රධාන කර්තෘතුමා පවසා සිටියේ එවැනි විමර්ශනයක් කිරීමට කාලයක් ‌නොතිබූ බවත් ඒය සාවද්‍්‍ය පුවත් බවට හෙළි වීම පිළිබද තමා දැඩිව කණගාටු වන බවත්ය.

පුවත වාර්තා කළ කර්තෘ මණ්ඩල මාධ්‍යවේදිනිය අප හා පැවසුවේ පුවත නිවැරදි බවට තහවුරු කර ගැනීමට කටයුතු කළේද නැද්ද යන්න අප කරන විමසුමට කිසිදු පැහැදිලි කිරීමක් සිදු කිරීමට තමා බැදී නොසිටින අතර කෝටි 100ක් ගිණුම්ගත වීමේ තොරතුර තමාට පැවසුවේ හොරොව්පතාන පොලිසියෙන් නොවන බවය.

අනතුරුව අපි  එම පුවත වාර්තා කළ ප්‍රාදේශීය වාර්තාකරුවද සම්බන්ධ කර ගතිමු. ඔහු පැවසුවේ කිසිදු නීතිමය විමර්ශන වාර්තාවක් හෝ එම පස්දෙනාගේ බැංකු ගිණුම් වාර්තා හෝ අධ්‍යනය කිරීමට තමාට ඉඩ නොලැබුණු නමුත් තොරතුරු පැවසුවේ පොලිසිය බැවින් එය විශ්වසනීය මූලාශ්‍රයක් ලෙස සළකා  පුවත වාර්තා කළ බවය.

පුවත්පතට  ඡායාරූප ලබා දුන්නේ කවුද?

සැකකරුවන් පස් ‌දෙනා පිළිබද  අවසන් අධිකරණ තීන්දුව තවමත් ලබා දී නැත. ඒපමණක් ‌නොව අවම වශයෙන් නඩුවේ   නඩුවේ බී වාර්තාව හෝ නිකුත් වීමට පෙර ඔවුන්ගේ  පැහැදිලි පින්තූර පුවත සමග පළව තිබුණේ  සහරාන්ගේ කල්ලිය ලෙසින් හැදින් වූ සිරස්තලයක් ද යටතේය. තොරතුරුවල නිරවද්‍යතාව තහවුරු කර ගැනීමට උත්සහයක් නොකළ පසුබිමක් තුළ එවැනි සිරස්තලයක් යටතේ පින්තූර පළ වූයේ වාර්තාකරුවන්ගේ අනුදැනුම යටතේද යන්න අප කළ විමසීමේදී ප්‍රාදේශීය වාර්තාකරු අනාවරණය කර සිටියේ පොලිසියේ උසස් නිළධරයෙකු තමාට එම පින්තූර ලබා දුන් බවය.

ඒ අනුව අප හොරොව්පතාන පොලිසියෙන් කළ විමසුමකදී එහි ස්ථානාධිපති රොෂාන් සංජීව මහතා ප්‍රකාශ කර සිටියේ තමා කිසි විටෙකත් සැකකරුවන්ගේ ඡායාරූප මාධ්‍යට ලබා නොදුන් බවය. මෙම අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු වූ දින මාධ්‍යවේදීන් කිහිප දෙනෙකුම පොලිසියට පැමිණ සිටි අතර මෙම පින්තූර ඔවුන් විසින් ලබා ගන්නට ඇතැයි තමන් සිතන බවද වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කළේය.

මෙම පින්තූර පහ දෙස බැලීමේදී පසක් වන සුවිශේෂ කරුණු කිහිපයක් ඇත. ප්‍රධානම කරුණනම් සැකකරුවන් පස් දෙනාම පින්තූරයට සිය මුහුණ  පැහැදිලිව පෙනෙන සේ සීරුවෙන් සිට කැමරාවට මුහුණ දී ඇති බවය. එනම් මෙම පින්තූර ඔවුන්ද දැනුවත්ව එකම ස්ථානයකදී ලබා ගත් ඒවා බවය.එසේම පින්තූර පහේම පසුබිම රතු පැහැති එකම ආකාරයකින් යුක්තය. ඒ් අනුව ඒ්වා සැකකරුවන්ට පිටුපා හෝ ඔවුන් නොදැනුවත්ව මාධ්‍යවේදීන් විසින් ලබා ගත් ඒ්වා නොවන බව පැහැදිලිය.

අත්අඩංගුවට පත් අයගේ සාමාජිකයන්ගේ පවුල්වල අයෙක් මෙම පින්තූර  හැදුනුම්තෙන්  ලබා ගත් ඒවා බව හදුනා ගැනීමට සමත් වූ අතර අතර  අත් අඩංගුවට ගන්නා විට හැද සිටි ඇදුම සහිත පින්තූරය  හදුනා ගැනීමට ද තවත් අයෙක් සමත් විය. එසේනම් මෙම පින්තූර අත්අඩංගුවට ගත් දිනම එකම ස්ථානයකදී ලබා ගත් පින්තූර බව ද පැහැදිලිය.

සැකකරුවන් වෙත එල්ල වී ඇති මූල්‍ය චෝදනා පිළිබද නීති වාර්තා ඇසුරින් හෙළි වූ තොරතුරු

මෙම අත්අඩංගුවට පත් සැකකරුවන් පස් දෙනා වෙත එල්ල වී ඇති මූල්‍ය චෝදනාවක් පිළිබද නඩුවේ බී වාර්තාවේ සදහන්ව ඇත. ඒ ආගමික ස්ථානයක් ඉදි කිරීමට ලද මුදල් ආධාරයක් වූ රුපියල් ලක්ෂ 25ක මුදලක් කේන්ද්‍ර කර ගනිමිනි. සැකකරුවන් 5 දෙනාටම එකී මූල්‍ය චෝදනාව එල්ල වී ඇති නමුදු ඔවුන් පස් දෙනාගේම බැංකු ගිණුම්වල එවැනි මුදලක් තිබූ බවට තවමත් හෙළිදරව් වී නොමැත. ඔවුන්  අතුරින්  එක් අයෙක් වන ලෙබ්බේ තම්බි ජෙස්මින් යන අයගේ ගිණුමට පමණක් 2013 වසරේ ජනවාරි මස සිට ඔක්තෝබර් මස දක්වා වාර කිහිපයකට එම ලක්ෂ 25ක මුදල් ලැබී ඇති බව බැංකු වාර්තා පෙන්වා දෙයි.

එකී මුදල ලැබී ඇති ආකාරය අනුව එය වරින් වර එනම් මාස 10 ක් තිස්සේ වාර 19කට ලැබුණු මුදල් බව පෙන්නුම් කරන අතර ඇතැම් වාරයන්වල රුපියල් 10,000ක් වැනි සුළු ප්‍රමාණයන්ද ගිණුමට බැර වී ඇත.   

මේ වන විට ජැස්මින්ට එම මුදල් ලබා දුන් තැනැත්තාා බවට සදහන් දෙහිවල කව්ඩාන පාරේ පදිංචි මොහොමඩ් සහීම් නසූර්දීන් නැමැත්තෙකු නීතිමය වාර්තාවක් ඉදිරිපත් කරමින් තමා ලබාදුන් මුදල් ප්‍රමාණයන් හා ඊට අදාල තොරතුරු රැසක් අනාවරණය කර ඇත. එහි සදහන් පරිදි 2005 වසරේ සිට 2015 දක්වා නසූර්දීන්  ටෙලිකොම් ඉන්ජිනේරුවරයෙකු වශයෙන් සවුදි අරාබියේ රැකියාවක නිරතව ඇති අතර මිය ගිය සිය පියාණන්ව සිහිවීම පිණීස 2013 වසරේදී  කැබිතිගොල්ලැව ප්‍රදේශයේ පෙර පාසලක් ඉදි කිරීමට ලක්ෂ 20ක මුදලක් ප්‍රදානය කර ඇත. එම මුදල් සම්බන්ධීකරණය කර ඇත්තේ මෙම සිද්ධීයේ අත්අඩංගුවට පත්ව සිටින සිය මිතුරෙකුවන ලෙබ්බේ තම්බි ජැස්මින් යන බවද වැඩිදුරටත් සදහන් කර ඇත. 

අත්අඩංගුවට පත් පස්දෙනා පමණක් මෙම සිදුවීමේ ඉලක්කයක් වූයේ කෙසේද?

 වැඩිදුර තොරතුරු ගවේශණයේදී ඇල්ලවැව ගම්මානයේ තක්වා මුස්ලිම් පල්ලියේ පූජකතුමන් වන ඉබ්රාහිම්  අබ්දුල් හාලික් විසින් සුවිශේෂ කරුණු කිහිපයක් අනාවරණය කරනු ලැබිණි.

 අත්ඩංගුවට පත් පිරිස හා ගමේම වෙනත් පිරිසක්  අතර  කලක් තිස්සේ විරසකයක් පැවතිණ. ඒ් මෙම දෙපිරිස අනුගමනය  කරන  ඉස්ලාමීය ආගමික මතවාද හා ඇදහීම් ක්‍රම වල පැවති සුළු වෙනස්කම්  සම්බන්ධයෙනි. බොහෝ කාලයක් දෙපිරිසම එකම පල්ලියක වැදුම් පිදුම් කළද මතවාදීමය විරසකය ක්‍රමයෙන් වැඩි විය. මේ වන විට අත්අඩංගු‌වේ සිටින පුද්ගලයන් ඇතුළු පිරිසක් එකල මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේ නඩුවක් ගොනු කර ඇත්තේ මෙම මතවාදී ගැටුමට විසදුමක් සෙවීමටය.  ඒ  සදහා මුල් තැනගෙන කටයුතු කර  ඇත්තේ දැනට රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරගතව සිටින පුද්ගලයින් පස්දෙනාය. එම නඩුවේ අවසන් අධිකරණ තීන්දුව වී ඇත්තේ මතවාදීමය ගැටුම් හේතුවෙන් මෙම දෙපිරිසටම තවදුරටත් එකම පල්ලියක වැදුම් පිදුම් කළ නොහැකි බැවින් ගම තුළ ඔවුන්ටම වෙන්වූ ආගමික ස්ථාන ඉදි කළ යුතුය යන්නයි. එම නියෝගයෙන් අනතුරුව සාම්ප්‍රදායික ඉස්ලාම් පල්ලියට අමතරව  තවත් පල්ලියක් බිහි වූ අතර එය දෙපිරිස අතර විරසකය වඩාත් වර්ධනය කරන්නටද හේතුවක් වූ බව පූජකතුමා සහ ගම්වාසීහු අනාවරණය කර සිටියහ.

ඉකුත් අප්‍රේල් 27 වනදා සිදු වූ පාස්කු ඉරිදා ප්‍රහාරයත් සමග  ත්‍රස්තවාදය පිළිබද භීතියෙන් රටම ඇවිළී ගිය අතර ආගමික මතවාද පැතිරීම සම්බන්ධව ආන්දෝලනාත්මක පුවත් නිතර ඇසෙන්ට විය.  ගමේ සාම්ප්‍රදායික ඉස්ලාම් මතධාරී  කණ්ඩායමක් එම සිදුවීම පුද්ගලික අමනාපකම් පිරිමසා ගැනීමේ අවියක් ලෙසින් භාවිතකර පොලිසියට සාවද්‍ය ‌තොරතුරු ලබා දී නොමග යැවීමෙන් මෙම අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදු වී ඇති බව අත්අඩංගුවේ සිටින පුද්ගලයින් පස් ‌දෙනාගේ පවුල්වල සාමාජිකයන්‌ගේ දැඩි විශ්වාසයයි. 

තොරතුරු ලබා ගත් ප්‍රාථමික මූලාශ්‍ර

මෙම ගවේශණාත්මක වාර්තාව සැකසීමේදී අදාල පුවත්පතේ ප්‍රධාන කර්තෘතුමන්, පුවත වාර්තා කළ කර්තෘ මණ්ඩල මාධ්‍යවේදිනිය, ප්‍රදේශීය පුවත් වාර්තාකරු,  කැබිතිගොල්ලෑව පොලිස් ස්ථානාධිපතිතුමන්හොරොව්පතාන පොලිසියේ ස්ථානාධිපතිතුමන්,  මෙම සිදුවීම සිදුවූ කාල වකවානුවේ උතුරුමැද වයඹ භාර නියෝජ්‍ය පොලිස්අධිකාරි වශයෙන් සේවය කළ ජගත් අබේසිරිවර්ධන මහතාඅත්අඩංගුවට පත් පාර්ශවයන්ගේ පවුල්වල සාමාජිකයන්ගම් වැසියන්, ගමේ පූජකවරයෙකු, විත්ති පාර්ශවය වෙනුවෙන් පෙනී සිටින නීතිඥවරයෙකු යන  පාර්ශවයන් සම්බන්ධකොටගෙන ලබා ගත් තොරතුරු හා පැහැදිලිකිරීම් මෙන්ම නඩුවේ බී වාර්තාව සහ ත්‍රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාෂයෙන් මෙම සිදුවීමට අදාලව නිකුත් කළ වාර්තා අධ්‍යනයට ලක් කරනු ලැබිණි.   (මෙම සිදුවීම සම්බන්ධයෙන් නීති විමර්ශන කටයුතු තවදුරටත් සිදුවන අතර අප කරන  ගවේශණ කටයුතු ද අඛණ්ඩව කෙරෙමින් පවතියි) 

1 (1) (1)1 (2)1 (3)1 (4)1 (5)1 (6)1 (7)1 (8)

සේයාරූ සටහන්

1.සකරියාගේ බිරිද – මොහොමඩ් මහරූෆ් නසීභා

 2.ජැස්මින්ගේ නිවස

3.ජැස්මින් රිය අනතුරින් පසු උද්ගත වූ ශාරීරික අපහසුතා මග හරවා ගැනීමට ඇවසි වැසිකිලි පහසුකම් සපයා ගැනීමට වත්කමක් නොමැති වීම නිසා ඒ සදහා තාවකාලික විකල්ප යොදා ඇති අයුරු

4. ජැස්මින්ගේ බිරිද ජෙබා කයිරූල් හුදා

5. නවුෆර්ගේ බිරිද සිති අයිෂා

6. කලිෆතුල්ලාගේ බිරිද ෆාතිමා නසීභා 

7. ඉර්ෆාන් සිය පවුල සමග ජීවත්වන නිවස – මෙම නිවසේ පුද්ගලයින් 15කින් සමන්විත පවුල් 5ක් පදිංචිව සිටිති.

සෙසු ඡායාරූපවල දැක්වෙන්නේ සාවද්‍ තොරතුරු ඇතුළත් ප්‍රවෘත්තිය පළ කළ පුවත්පතේ පළ වූ අත්අඩංගුවට පත් සේනුල් අබ්දිල් ඉර්ෆාන් , ලේබ්බේ තම්බි ජැස්මින්සේනුල් අබ්දින් කලිෆතුල්ලා , මොහිදින් බාවා නවුෆර් සහ  නුහුගේ සකරියා යන  පුද්ගලයින් පස් දෙනාගේ පින්තූර පෙළයි

EATING BITTERNESS AGAIN

By: Capt Elmo Jayawardena

I will make this article short, simply because what I am writing is extremely sad. 350 plus totally innocent people died on Easter Sunday morning due to random bomb explosions. 500 or more were maimed and are fighting for their lives in hospitals. The extremists who are responsible would have had their own reasons for creating this terrible tragedy. Everyone has reasons for everything they do: but does that give them the right to kill innocent people? They planned, they came, they bombed, and the ones who paid the price were people who had gone to church on this Black Easter to pray and those who sat at a table to enjoy a celebrative breakfast.

So we heard the sirens again of ambulances carrying the wounded screaming to reach hospitals. Shell-shocked by-standers in semi-zombi mode were talking in whispers, making attempts to figure out what had happened. A ghostly silence shrouded everyone and those who were old enough were dragged back to pre-Nandikadal days which we have almost forgotten in the last ten years. It is four days as I write since the first bomb went off in Katuwapitiya. The gloom has gathered around everyone. And it has spread across the island like a weed-clogged wave.  We do not know what happened except bombs killed people and we do not know why it happened. We also do not know what is going to happen. In some ways it is a deja wu of the days of our ethnic conflict. We fed on bitterness for three decades, the taste is well remembered and that is what is most frightening.

I paid my humble respects to a dear friend, Menik Suriyarachchi and her daughter 10 year-old Alex. They both died in the Negombo blast. I shook the husband Sudesh’s hand mumbling meaninglessly as I was totally incapable of any form of consolation with words. What can you tell a man who had lost both his worlds, the loving wife and a darling daughter?  Driving back from the wake I thought of my old basketball friend Remigius Perera of Shamrocks and Sri Lanka fame. He had gone to Kochchikade church for Easter mass. His final ‘time-out’ was called by a vicious suicide bomber who did not know him at all. Didn’t know Remigius was a simple tall man who played basketball. He didn’t have to die like this leaving a grieving family totally bewildered for the absolute waste of it all. That is what is so sad about this, everyone who died or got maimed had nothing to do with anything that is connected to this carnage.

Then came the aftermath and they started passing the political blame ball. It was embarrassing to watch them on television screens. I do not have any knowledge of security strategies and how they are implemented. But when a big-wig says we didn’t know this was so big, I wonder where he draws the death toll demarcation line of what is big and what is small?  Then the Island editorial states that a senior minister dropped a bombshell at a press conference. I too saw it on a broadcast of ‘Ada Derana.’ He categorically stated that some people were arrested as suspects of terror activities in January; places were mentioned and so were the bomb-making equipment they were caught with. A terrorist training camp was mentioned. According to his revelation a powerful politician used his influence and got one of the arrested freed who was subsequently identified as one of the Easter Sunday suicide bombers. Suspected terrorist, police arrest and then released through someone’s political clout. Where is the bombshell without a name? Who is this un-named Rumpelstiltskin? 359 innocent lives lost. Their devastated loved ones sure have a right to know.

By the 11th of April it is said that there was a warning of a terror attack given by an intelligence arm of a friendly neighboring country. The warning was repeated and with some details and names and it was also mentioned that the probable date was Easter Sunday and the attack would be against catholic churches. The so-received information was printed and distributed to the relevant people in the helm of national security. It certainly would have gone to many a nook and corner so much so that an elderly gentleman on a hospital bed had warned his politician son to avoid going to church on Easter Sunday as there were stories going around of a possible bomb attack.

What is stranger than fiction is both the President and the Prime Minister very clearly stating on national television that they were not aware that there was such a warning.

The Minister who was warned by his father lying on a sick bed may not have gone to church. So would the masses that were killed had they known the possibility of this horrendous tragedy.

I know for sure there were 5 other people who didn’t know of this possible heinous crime. My friend Menik Suriyarachchi and her little darling daughter did not know. So was my basketball friend Remigius who had no idea of any planned bomb attack. That is 3 out of the 5 people who definitely were unaware. The balance two knowing would have made all the difference. Unfortunately, they happen to be the Captain and the Vice-Captain of our nation. What kind of a circus is our governing administration?   Who is responsible for this breakdown of vital communication? Will they ever be exposed and charged for their negligence? Or like so many other instances will all this end up under the proverbial carpet?

Looks like we are on track again to eat bitterness, as if 30 years weren’t enough.

That is the sum-total of this unbelievable chain of events. What I wrote here is what I gathered from the newspapers and from the television channels. Who knows what is true and what is not? As sad as this situation is what is infinitely sadder is the mockery I see at times in press conferences and the ones who make vain attempts grinning like clowns to pass the buck, whilst some others try to pick Brownie Points at the expense of a national tragedy. 359 innocent lives that were lost on Easter morning should not be pawned for political excuses or political gain.

Sadly, all that of course,  come straight from Diyawanna Oya.

BY: Capt Elmo Jayawardena

Elmojay1@gmail.com

Easter tragedy 2

COLOMBO, SRI LANKA - APRIL 21: Sri Lankan security forces secure the area around St. Anthony's Shrine after an explosion hit St Anthony's Church in Kochchikade on April 21, 2019 in Colombo, Sri Lanka. At least 207 people have been killed and hundreds more injured after multiple explosions rocked three churches and three luxury hotels in and around Colombo as well as at Batticaloa in Sri Lanka during Easter Sunday mass. According to reports, at least 400 people were injured and are undergoing treatment as the blasts took place at churches in Colombo city as well as neighboring towns and hotels, including the Shangri-La, Kingsbury and Cinnamon Grand, during the worst violence in Sri Lanka since the civil war ended a decade ago. Christians worldwide celebrated Easter on Sunday, commemorating the day on which Jesus Christ is believed to have risen from the dead. (Photo by Stringer/Getty Images)