Category: lifestyle

පොදු මගී ප්‍රවාහන සේවා තුළ කාන්තාවන්ට එල්ල වන ලිංගික හිංසනයට එරෙහිව නැගී සිටින මෙන් පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියන්ගේ සංසදය ඉල්ලා සිටී.

මගී ප්‍රවාහන සේවා තුළ ලිංගික හිංසනය වැළැක්වීමේ “අහක බලන්න එපා. ඔබත් මැදිහත් වෙන්න” ස්ටිකරය දියත් කිරීමේ වැඩසටහන සිදු වූයේ ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරියන්ගේ සංසදයේ මූලිකත්වයෙනි.

“අපි ගොඩක් වෙලාවට දැකලා නැහැ එවැනි අවස්ථාවල කාන්තාවන් අනෙක් අතට කතා කරනවා. මොකද ඔවුන් බයයි තමන්ගේ චරිතය ඝාතනය වෙයි කියලා,” යනුවෙන් ඊට එක් වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රිනී හිරුණිකා ප්‍රේමචන්ද්‍ර සඳහන් කළාය.

“හැබැයි කාන්තාවන්ට ගරු කරන පුරවැසියන් විදියට පුරුෂයන්ට කෙලින්ම මේකට මැදිහත් වෙන්න පුළුවන්.”

“තමන්ගේ ශරීරය අයිති තමන්ට” බව පවසන මන්ත්‍රීවරිය කාන්තාවන්ට එල්ල වන ලිංගික හිංසනය වැළැක්වීම සඳහා කාන්තා සහ පුරුෂ යන දෙපාර්ශවයම දැනුවත් කිරීමේ අවශ්‍යතාවය පෙන්වා දෙන්නීය.

ඒ අතරවාරයේම ලිංගික හිංසනය සම්බන්ධයෙන් රටේ පවත්නා නීති දැඩි කිරීමේ අවශ්‍යතාවය ඇය අවධාරණය කරන්නීය.

සූර්ය්‍ය මංගල්‍යය ගැන කතා කිරීමට මේ සමය නොවේ නේදැයි ඔබ අසනු ඇත. කතාව ඇත්ත වුණත්  සැමදා අපූර්වතමයන්ම සොයා යන බොස්ටන් ලංකා  මේ අපූර්වතමයන්ගේ සැණකෙලි තතු කෙලෙසනම් මගහරින්නද?

By: Sanka Rambukwella 

මෙය වෙනස් කලාවකි.වරක් දෙවරක් නොව සියවරක් මෝස්තරය ගැන සිතා කටයුතු කළ යුතු කලාවකි.ගැහුවොත් ගැහුවාමය.නිර්මාණ ශිල්පියා වන ඔහුට සේම නිර්මාණය ඔහු ලවා සිදුකරගන්නා ඔබට ද එය අවධානමකි.එහෙත් අප කතා කරන කතා නායකයාට එය  අවධානමක් ද ?

“පිස්සුද මචං. කාලයක් යද්දී ඒක හුරු වෙනවා.මම මුලින්ම ටැටූ ඉගෙනගත්තේ අපේ යාලුවෝ සෙට් එකක් එක්ක එකතුවෙලා.හැබැයි ආර්ට්(චිත්‍ර) ඇඟේ තිබුණා.අවධානමක් නොතිබුණත් මම වෘත්තීය මට්ටමෙන් ටැටූ නිර්මාණ ශිල්පියෙක් නිසා සීයයට දෙසීයක් මම කරන නිර්මාණයට අවධානය යොමු කරනවා.ඒක මගේ වගකීම” ඇඩම් ඇන්ඩ් ඉන්ක් හි ටැටූ නිර්මාණ ශිල්පියා එලෙස කියාගෙන කියාගෙන යයි. බොස්ටන් ලංකා අපි ෙම් කියන්න හදන්ෙන ටිකක් ෙවනස් කතාවක්.

යුරෝපයට සාපේක්ෂව ලංකාවේ ටැටූ කලාවක් ලෙස නොව පුද්ගලයාගේ යම් ප්‍රකාශනයක් නිරූපණය කිරීම සඳහා යොදාගත්ත අවස්ථා ඉතිහාසයේ ඉතා වැඩි ප්‍රමාණයක් පවතිනවා.උදාහරණයක් විදිහට ඒ කාලේ ටැටූ සමාජයේ චණ්ඩින්ට පමණක් සීමා වුණ කලාවක් වුණා.ඒක කලාවකටත් වඩා පුද්ගලයා නිරූපණය කරන්න යොදාගත්ත සංඛේතයක් වුණා කීවොත් හරියටම හරි.ඉතිහාසය එහෙම වෙද්දි වර්තමානය සෑහෙන්න වෙනස් වෙලා.

කොළඹ ඉඳලා කඩුවෙල පැත්තට එනකොට බත්තරමුල්ල හන්දියෙදී ඔබට මේ මනරම් ටැටූ නිර්මාණ ශිල්පියාගේ ටැටූ නිර්මාණය කරන ස්ථානය හමුවෙනවා.ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන් වලට අනුකූලවම ටැටූ නිර්මාණය,අවශ්‍ය රසායන ද්‍රව්‍ය භාවිතා කරන නිසා මේ ස්ථානය වඩා විශ්වසනීයයි.

ඒ විශ්වසනීය බවත් එක්කම   වඩා කුළුපග සල්ලාපයකින් ඇඩම් ඇන්ඩ් ඉන්ක් හි නිර්මාතෘ ප්‍රවීණ ටැටූ නිර්මාණ ශිල්පී අැඩම්  අපූරු ෙතාරතුරු ෙහළි  ක ෙළ් ෙමෙලසිනි.

කොහොමද ටැටූ වෘත්තීය මට්ටමෙන් පටන්ගත්තේ ඔබ ? මුලදි බය හිතුනේ නැද්ද ?

මුලින්ම පටන්ගත්තේ යාලුවෝ එක්ක එකතුවෙලා.පස්සේ මම ටැටූ නිර්මාණය කරන ස්ථානයක වැඩ කළා කාලයක්.ඒ අත්දැකීම් එක්ක තමයි වෘත්තීය මට්ටමට ආවේ.මුලින්ම ටැටූ ගැහුවේ මගේ යාලුවන්ගේ (සිනා) ඒ නිසා බය හිතුණේ නෑ

දැන් කොච්චර කාලයක ඉඳලද ඔබ මේ ටැටූ නිර්මාණය කිරීමේ නිරත වෙන්නේ ?

දැනට අවුරුදු හතරක වගේ කාලයක ඉඳලා මම ටැටූ නිර්මාණය කරන වෘත්තිකයෙක් විදිහට වැඩ කරනවා

එදා ඉඳලා අද වෙනකොට අද ඔබ ඉන්න තත්ත්වය ගැන ඔබට සතු‍ටුයි ද ?

ඔව් ඇත්තටම.අද මේ වෙනකොට ලංකාවේ හොඳම ටැටූ නිර්මාණය කරන කිහිප දෙනා අතර මාත් ඉන්නවා,ඒ ගැන ඇත්තටම සතු‍ටුයි

ලංකාවේ දැන් ටැටූ වලට තියෙන පිළිගැනීම කොයි වගේද ?

කොළඹ පරිසරය තුළ නම් ටැටූ කියන්නේ විලාසිතාවක්.ඒක නිකම් අපි අර කරාඹුවක් පළඳිනවා වගේ වැඩක්.ගැහැණු පිරිමි බේදයක් නැතිව සිදුකරන විලාසිතාවක් හැටියටයි වර්තමානයේ ටැටූ කලාව හඳුන්වන්න පුළුවන්.ඉතින් විලාසිතාවක් බහුතරයක් අනුගමනය කරනවානම් ඒක පිළිගන්න මිනිස්සු පෙළඹෙනවා

ටැටූ කලාව තුළ කාන්තාව සහ පිරිමියා ගේ ‍තෝරාගැනීම් කොයි වගේද ?

ගොඩක් පිරිමි අය බාහුව වගේ පිටතට පේන ස්ථාන වල ටැටූ නිර්මාණය කරන්න පෙළඹෙනවා.හැබැයි කාන්තාව බොහෝ දුරට ටැටූ ගහන්නේ ශරීරයේ පිටතට නොපෙනෙන ස්ථාන වල.පිරිමි අය ගොඩක් ලොකු නිර්මාණ(ප්‍රමාණයෙන් විශාල) වලට යනවා.හැබැයි කාන්තාවන් ගොඩක් සිම්පල් නිර්මාණ තමයි අත්හදා බලන්නේ.

ඔබ ඔබේ ටැටූ නිර්මාණ සඳහා අමුද්‍රව්‍ය කොහෙන්ද ගේන්නේ.. ලංකාවේ තියෙනවද එහෙම අමුද්‍රව්‍ය ගන්න තැනක් ?

නෑ ලංකාවේ මම දන්න තරමින් නෑ.මම නම් ඒ හැමදේම ගෙන්නන්නේ ඇමරිකාවෙන්

ඒ කියන්නේ ඔබේ ටැටූ නිර්මාණ හරි ගණන් කියන එකද ?

(සිනා) රුපියල් 5000 සිට ඉහළට තමයි මම ටැටූ නිර්මාණය කරන්නේ

කෙනෙගේ ශරීරයේ ටැටූ නිර්මාණය කිරීමේදී අවශ්‍ය ඩිසයින් එක තීරණය කරන්නේ කවුද?ඔබද එහෙමත් නැත්නම් සේවාලාභියාද?

ටැටූ එකක් කරන්න එන ඕනම කෙනෙක්ට මම කියනවා එයාට අවශ්‍යය ඩිසයින් එක අරන් එන්න කියලා.අන්තර්ජාලයෙන් බලලා හරි කොහොම හරි.එයා ‍රැගෙන එන ඕනම ඩිසයින් එකක් මම නිර්මාණය කරලා දෙනවා.

ගැහැණු ළමුන් ද ඔබගෙන් ටැටූ නිර්මාණය කරගන්න පැමිණෙනවා.කොහොමද ඔබ අතින් ඔවුන්ගේ පෞද්ගලිකත්වය ආරක්ෂා වෙන්නේ ?

මම කරන්නේ වෘත්තියක්.ඒ වෘත්තියටම එක්වුණ විනයක් තියෙනවා.ඒක ගැහැණු පිරිමි දෙපක්ෂයටම පොදුයි.ඔවුන්ගේ පෞද්ගලිකත්වය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා සියයට දෙසීයක් මම කැප වෙනවා

කෙනෙක් දැක්ක ගමන් කියන්න පුළුවන් ද ඔබට ඔහුට ගැලපෙන ටැටූ එක මොකක් ද කියලා ?

ඔව් බොහෝ දුරට කියන්න පුළුවන්

මොනවද අහන්න කැමති සිංදු ?

මම ගොඩක් අහන්නේ බටහිර සිංදු තමයි

ඒකට හේතුව ?

ටැටූ නිර්මාණය කරද්දී හොඳ එනර්ජි එකක් තියෙන සිංදුවක් අහන්න අවශ්‍යයි.ඒ නිසා බටහිර සිංදු තමයි අහන්නේ

‍ෆිල්ම් වලට කැමතිද ?

ඔව් අනිවාර්යයෙන්ම කැමතී.වැඩියෙන්ම කැමති ඇක්ෂන් ‍ෆිල්ම්ස් බලන්න

මොනවද ඉදිරි බලාපොරොත්තු ?

තව ස්ටූඩියෝ එකක් විවෘත කරන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා

ඔබව සම්බන්ධ කරගන්නේ කොහොමද ?

මේ දුරකථන අංකය අමතලා දිනයක් වෙලාවක් වෙන් කරගන්න.0778489997.දිනයක් වෙලාවක් වෙන්කරගන්න හේතුව තමයි දවසකට මම නිර්මාණය කරන්නේ ඉතාමත් සීමිත ටැටූ ප්‍රමාණයක්.මොකද කරන වැඩේ හරියට කරන්න ඕන.දැඩි අවධානයකින්.ඒ නිසා වෙලාවක් වෙන් කරගෙන එන්න.උසස් අන්දමේ ටැටූවක් මම නිර්මාණය කරලා දෙනවා කියලා පොරොන්දු වෙනවා ඔබට.

විශේෂ ස්තූතිය – මධූ සිල්වා මහත්මියට

සංඛ රඹුක්වැල්ල – – m_sankarambukwella@yahoo.com

නදීෂ නිර්මාණ හේරත්

වෙලාව රෑ එකොලහට විතර ඇති.එකපාර නැවැත්තුවේ හයියෙන් ආපු කාර්එකක්.අන්ධකාරය හින්දා කාර් එකෙන් ආපු අයගේ මුහුණු හරියට පේන්න තිබුනෙනෑ.ඒත් රියදුරු අසුනෙ හිටිය මැදිවියේ කාන්තාවගේ රත්පැහැ තොල් පෙති අන්ධකාරය තුලත් දිලිසෙන්න ගත්තා.මේ කාන්තාවත් අනෙක් පස උන් කාන්තාවත් මාර්ගය අසල මෙච්චර වෙලා රස්තියාදුකාරයෙක් මෙන් නොඉවසිල්ලෙන් සිටි තරුණයාට අතින් සන් කල අතර ඔහු මෝටර් රථය තුලට නැගගත්තේය.

 ඒ කොලොම්පුරේ එක්තරා දිනයක අවසානයට හෝරා කිහිපයකට පෙරයි.තරුණයාගමන්ගත්තේ අතුරුගිරියේ පිහිටි එක්තරා සුවිසල් නිවාස සංකීර්ණයක් වෙතයි.

” කමෝන් බෙිබි” රත් පැහැ දෙතොල් උල් කල ඇය ඔහු හට අඬගැසුවේ උඩු මහලට යන පීඨිකාව වෙතටයි.තරුණයාද ඔවුන් දෙදෙනා අනුගමනය කරමින් පසුපසවැටෙයි.ඔය අතර එක් තැනැත්තියකගේ දුරකථනය  නාදවෙයි.

    ” හෙලෝ ඔන් මිනෝ,හම්බ වුනා.අපි දැන් ඇතුලෙ දැන්” මේ කතා බහඅතරතුර අපට දකින්න ලැබෙන්නේ එක්තරා සොදුරු අවස්ථාවක් නම් නොවේ.අගනුවර පවතින එක්තරා සමාජ සංස්කෘතියක මුහුණත මෙසේ අපි දකින්නෙමු එනම් තරුණයින්,විවාහක මිල මුදලින් උසස් අයගේ ග්‍රහණයට ලක්වීම අද වන විට ජනප්‍රිය නොවුනු සංස්කෘතික අංග ගණයට වැටෙන්නකි.

එහි පවතින වැරැද්ද අපි එකහෙලා හෙලි නොකලද ඇතැම් ව්ට එහි සදාචාර විරොධී ක්‍රියාවලියක ආරම්භයයි. අන්තර්ජාලය හරහා මෙම මැදිවියේ කාන්තාවන් තරුණ පිරිමි සොයා යන අතර තමන්ට නතුවන තරුණයින්ගේ අදහස් දැනගැන්මට ඔවුන් යම් කිසි කාලයක් ගත කරනු ලබයි.විශ්වාසය ඇතිවන්නට ඔවුන්ගේ පරීක්ෂණ මගින් සමත් විය යුතු අතර ඒ අනුව තම හමුවීම් දින වේලාවන් සකසා ගනී.අනතුරුව මුල් දිනයේ තනිව මුණගැසෙන ඇය නිවසින් පිටත තැනක තනිවෙයි.එහිදී තරුණයාගේ හැසිරීම් කෙබදුද යන කාරණාව වටහා ගනී.සමහර අවස්ථා වලදී මුල් අවස්ථාව වේදී ම තරුණයන්ව එපා වෙන කාරණා ද ඇතිවේ.එවිට ⁣මෙම කාන්තාවන් ඉන් ඉක්මනින් ඉවත්වන අතර කතාකරන දුරකථන අංකද වෙනස් කර ගනී.

විශ්වාසය තහවුරු කල තරුණයන්ව තම අනෙක් සමාජිකාවන්ට හදුන්වාදීමේ සාදය ට රැගෙන යන්නේ ඊට දින කිහිපයකට පසුවය.එහිදී තරුණයන් හට මධුවිත,රස මසවුලු ආදිය ලැබෙන අතර රාත්‍රියේ සිට පසුදා පහන්වනතුරාම මියුරු සංගීත රාවය අතරතුර මෙම කාන්තාවන් ඔවුන් හා රති කෙලියේ යෙදෙන අතර ඒ අතරතුර මෙම තරුණයන්ද තම අගහිගකම් පවසා මුදල් ලබා ගැනීමට තරම් ම සූක්ෂ්ම වෙයි.

මෙය අද වනවිට කොළඔ අවට සිදුවුවද අතරින් පතර මෙම කණ්ඩායම් රටේ අනික් ප්‍රදේශ වල ද සාද පවත්වන අතර මේ සියල්ලගේම පෞද්ගලිකත්වය වසන් කිරීම ට ඔවුන් වගබලා ගනී.කෙසේ වෙතත් මෙවන් aunty පාටි ආදියට සමාජ සම්මතයට එරෙහි දෙයක් වුවද එය වැරදි යැයි තීරණය කරමින් නීතිමය පියවරක් ගැනීම ගැන නම් තවමත් නිශ්චිත අදහසක් නොමැත

නදීෂ නිර්මාණ හේරත් – naddygossip@gmail.com

නීතිඥ උපුල් කුමාරප්පෙරුම

බුද්ධ වර්ෂ නවසිය හැත්තෑ හයක් වූ සමයක සොත්ථිසේන නම් රජෙකු ලක්දිව මහරාජයානන් සේ කිරැලු පලන් සේක. 

එකල්හී සොත්ථිසේන රාජෝත්තමයණ්ගේ අගමෙහෙසිය වූ සංඝා නම්වූ කුමරියෙක විසින් සොත්ථිසේන මහාරාජෝත්තමයාණෝ කිරැලු පලන් දිනයේදීම ඝාතනය කරන ලද්දාහූය. සොත්ථිසේනයන් රජකම් කල කාලය ගත් කල්හී එය එක්දිනක් වන්නේය.

සොත්ථිසේනයන්ට වූ අබග්ගය මහාවංශයෙහි සඳහන්වැ තිබියදී මාගේ මිත්තණියන් මා හට කියා පෑවේ කෙදිනක හෝ මාද චතුරයෙකු බවට පත් කිරීමේ අදහසක් ඇයගේ චෛතිසිකයන් තුල පෙරදැරි කරගෙන වන්නට විය යුතුයැ.

ලක්මිණ රණසිංහ

ඇර සොයිසා ඇරෝ ඇරෝ… සික්සර් අස්සේ හදවත ගැස්සෙන විසේකාර විස්සයි විස්සේ තරගාවලියක් දිනපු අපේ කොල්ලන්ට සුබ පතමින් අද මම කියන්න යන්නේ ක්‍රිකට් ගැන. ඔස්ට්‍රේලියාවට එරෙහිව තිබ්බ විස්සයි විස්සේ තරගාවලිය අපි දින්නා. ඔස්ට්‍රේලියාවත් එක්ක තිබ්බ පළවෙනි විස්සයි විස්ස මැච් දෙකම දින්නෙ අන්තිම බෝලෙට 4 ක් ගහලා. පිස්සු කොර! පරදින්න තිබුන මැච් 2 ක් අනිත්ම ඕවර් වලදී ගොඩදාපු විදිහ බලාගෙන ඉන්නකොටත් නිකම් හාට් ඇටෑක් වගේ. මැච් දෙකේදිම අන්තිම ඕවර් දෙක්දී ඕස්ට්‍රේලියන් බෝලස්ලට පන්න පන්න නෙළුවා. අසේල ගුණතරත්න නෙළුවා නෙළිල්ලක් කැන්ගරුවන්ට දුවන්න. පිස්සු හැදෙයි සඳ බැබළෙයි කිව්වලු. කොහොම කොහොම හරි අන්තිම ඕවර්වලදී අපේ කොල්ලෝ අවේස වෙලා වගේ හයේ හතරේ පාරවල් ගහලා මැච් දෙකම ගොඩ දානකොට අපේ හිතට ආපු ගැම්ම තමයි මචං ගැම්ම.

        අපේ හාට් එක ගැස්සෙන අස්සේ සික්සර් වැස්සක් වස්සලා කැන්ගරුවන්ට එරෙහිව විස්සයි විස්සේ ටූනමන්ට් එක දින්නා තමයි. ඒත් ඊට කලින් අපේ කොල්ලො ටික හිටු කියලා පරාද වෙනකොට ගොඩක් අය ටීම් එකට බැන්නා. හූ කිව්වා. කිණ්ඩි දාම්මා.. නෝණ්ඩි කළා.. ඒත් දැන් දිනනකොට හැමෝම ටීම් එකට හොඳ කියනවා. ඒත් මචං… දිනනකොට එක විදිහට සලකන, පරදිනකොට තව විදිහට ක්‍රමය එච්චර හොඳ දෙයක් නෙමෙයි. දින්නත් පැරදුනත් අපේ රට වෙනුවෙන් ක්‍රීඩා කරන කොල්ලන්ට ශක්තියක් දෙන්න තමයි අපි හැමතිස්සෙම ට්‍රයි එක දෙන්න ඕනෙ. 1996 ලෝක කුසලානය දින්නට පස්සේ විස්සයි විස්ස ලෝක කුසලානයකුත් දිනන්න අපිට පුළුවන් වුනා.

                අපේ ක්‍රිකට් ටීම් එකට වගේම අපිටත් එදිනෙදා ජීවිතේදි එක එක විදිහේ ප්‍රශ්න එනවා. ඒ ප්‍රශ්නත් හරියට වේගයෙන් එන යෝකර් පන්දු වගේ. එහෙමත් නැත්නම් ඔළුව ළඟින්ම යන වේගවත් බවුන්සර් පන්දු වගේ. ඒත් නැත්නම් අපිට හිතාගන්න බැරි විදිහට දඟකැවෙන දූස්රා පන්දු වගේ. ඒත් ලංකාව ගහන ක්‍රිකට් මැච් එකක තියන සොමිය අපේ බොක්කට දැනෙනකොට අපේ ජීවිතේ තියන හැම අවුලක්ම මොහොතකට අමතක වෙනවා. අනූ හයෙත් දුන්නා බැටේ – මේපාරත් දෙනවා බැටේ කියලා කෑගහලා චියර් කරනකොට අපේ හදවතට දැනෙන හැඟීම වචනවලින් විස්තර කරන් බෑ. අපේ කොල්ලො බැට් කරනකොට ලණුව උඩින් ඇරෝ ඇරෝ කියලා අපි චියර් කරනවා. අපේ කෝල්ලො බෝල් කරනකොට මැදපොල්ලට ඇරෝ ඇරෝ කියලා චියර් කරනවා. ඇත්තමට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාව කියන්නෙ ක්‍රීඩාවකටත් වඩා එහා ගිය විසේකාර සංස්කෘතියක්. එහෙමත් නැත්නම් විසේකාර විලාසිතාවක්. ඒ විලාසිතාවේ තියන රසයට අපි කවුරුත් ආසයි.

        ලෝකෙ කොහේ හිටියත් ලංකාව ගහන මැච් එකකට ගිහිල්ලා පපරේ සද්දෙට සෙට්වෙලා ලංකාව වෙනුවෙන් චියර් කරන එකේ පට්ටම ආතල් එකක් තියනවා. පපරේ බීට් එක ඇහෙනකොටත් අපේ හාට් බීට් එක හීට් වෙලා පපරේ බීට් එකට පටස්ගාලා සෙට් වෙනවා. මේ පපරේ බීට් එක විශාල ක්‍රිකට් ක්‍රීඩාංගනයක් ඇතුලේ ඇහෙනකොට අපිට අමුතුම ගැම්මක් ශ්‍රී ලාංකිකත්වයන් බොක්කට දැනෙනවා. ඒ ගැම්මයි ක්‍රිකට්වලට අපේ බොක්‍කෙ තියන ඇම්මයි එකතු වුනහම ‍ලෝකෙ කොහේ හිටියත් ලාංකිකත්වය අපේ බොක්කට දැනෙනවා. ‍ක්‍රිකට් තරගවලදී  අපේ බොක්කට දැනෙන මේ ජවසම්පන්න පපරේ බීට් එක ලංකාවටම ආවේණික අමුතුම සංස්කෘතියක්. පපරේ සහ ශ්‍රී ලංකාවේ ක්‍රිකට් තරග අතර සම්බන්ධයක් ඇති වුන ඉතිහාස කතාවත් හරිම රසවත්. ඒ රවසත් කතාවත් ඉදිරියේදී මම අනිවාර්යෙන්ම කියන්නම්. එහෙම් මම නවතිනයා ලබන සතියෙක් බොක්ක අප්ටේඩ් කරගන්න සෙට් වෙන්න.

fb – Lakmina Ranasinghe

lakmina.ranasinghe@gmail.com

සංඛ රඹුක්වැල්ල

මම ඔබෙන් ඇහුවොත් ඔබ පිරිසිදු මනුස්සයෙක් ද කියලා කොයි වගේ උත්තරයක් ඔබ මට දෙයි ද ? පිරිසිදුකම නේද ? ඔබ හොඳින් හරි බරි ගැහිලා වාඩිවෙලා ඔබේ පවිත්‍රත්වය පැය ගානක් වුණත් කියවයි.සංස්කෘතියෙන් ඔබ ලද පෝෂණය,බුදු දහමේ ආශිර්වාදයෙන් ලැබුණු පෝෂණය,දෙමාපිය ආදර්ශයන් මේ හැමදේම නිසා ඔබ කළල් ජලයෙන් මතු වුණ නෙළුමක් වගේ පිරිසිදුයි කියලා ඔබ මට කියයි.ඔය ප්‍රශ්නය මම ඔබෙන් විතරක් නෙවෙයි.ලංකාවේ මිනිස්සුන්ගෙන් සීයට අනූවකගෙන් ම ඇහුවොත් ඔවුන් සේරම කියයි ඔවුන් සියලු දෙනාම ඉතාමත් පිරිසිදු අයවළුන් බව.කතාව ඇත්ත වුණත් කාගෙවත් පෞද්ගලික කරුණු කාරණා අදාළ නැති නිසා ඒ කියන්නේ ඇත්තම ද කියලා අපි සාමාන්‍යයෙන් ඔහු හෝ ඇය ඉස්සරහා ප්‍රශ්න කරන්න යන්නේ නෑ.ඔහු හෝ ඇය කියන කාරණය වම් කණින් අහලා දකුණු කනින් පිට කරන ගමන් අපි වෙන කාගෙන් හරි මෙහෙම අහනවා .” මේ අරයා එහෙමද ,එයා මෙහෙම ද ” කියලා.මුලු ලෝකෙටම ඇහෙන්න කෑ ගහලා ඔබ ඔබ කවුරුදැයි කීවත් කිසිම දවසක ඔබ ඔබ ගැන කියන දේ මිනිස්සු පිළිගන්නේ නෑ.ඒ නිසා ඔබට හිත හදාගෙන බලාගෙන ඉන්න වෙනවා සත්‍ය එළියට එනකම් ම.සත්‍ය එළිවෙන්න කොයිතරම් කාලයක් ගියත් ඔබට මට හිත හදාගන්නම වෙනවා.

ඒ කතාව එහෙම ම තියලා මම පොඩ්ඩක් වික්ටර් රත්නායක පැත්තට හැරෙන්නම්.අද මේ ලිපිය මම ලියන දිනයට මගේ වයස අවුරුදු විසි හයක්.මේ අවුරුදු විසි හයටම මම අහපු නිර්ලජ්ජීම සමාජමය වටිනාකමක් ලැබුණු ඕපාදූපය ඇහුවේ වික්ටර් රත්නායක ගැන.වික්ටර් වයස තිහක කාන්තාවක් හා විවාහ වෙලාලු. ඒක අහපු ගමන් මට අනිත්පැත්තට අහන්න හිතුණේ “ඉතිං මොකද ? ” කියලා.නිසි වයස එළඹුනාට පස්සේ මනුස්සයෙක්ට තමන් කැමති කෙනෙක් එක්ක නීත්‍යානුකූලව විවාහවෙන්න අයිතියක් තියෙනවා.ඒ අයිතිය නීත්‍යානුකූලව වික්ටර් පාවිච්චි කළානම් ඊට එහා ඔබට එය ප්‍රශ්න කරන්න තියෙන සදාචාරාත්මක අයිතිය මොකක් ද ? ලංකාවේ කලා ක්ෂේත්‍රයේ ගැහැණියෙක්ට ‍රැඳී ඉන්න අමාරුම ක්ෂේත්‍රවලින් එකක් කියලා මම කීවොත් ඔබ ඒක පිළිගන්නවද ? ලංකාවේ කලා ක්ෂේත්‍රය කියන්නේ සල්ලාල මඬුවක්.බලය ගොඩ නගාගත් ,බලය තහවුරු කරගත් පිරිමින් පිරිසකට යට වුණ පුරුෂාධිපත්‍යයට නතු වුණ සල්ලාලයන්ට නතු වුණ කෙළි බිමක්.ඒ කෙළි බිම ඇතුලේ ඔබ දකින පරමාදර්ශී චරිතවල නිර්ලජ්ජී නිර්වස්ත්‍ර පැතිකඩ බලාගන්න පුළුවන් අවශ්‍යනම් ඔබට. සිංදුවක් කරලා දෙන්නම් නංගී,ෆොටෝ ෂූට් එකක් කරලා දෙන්නම් නංගී,‍ෆිල්ම් එකක පොඩි කෑල්ලක් රඟපාන්න දෙන්නම් නංගී කියන කාලාකාමී අයියලා හැරුණ තැපෑලෙන් ආපහු මෙහෙම කියනවා.”හැබැයි කෙල්ලේ,අපිට සලකන්න ඕන හරි ද ? ” කියලා.ඒ සැලකීම මත්පැන් බෝතලේ ඉඳලා ලිංගික කටයුත්ත දක්වා ඉදිරියට විහිදෙනවා. ඉතිං එහෙම තැනක වික්ටර් ට චෝදනා කිරීම කෙතරම් පදනම් විරහිත දෙයක් ද ? ඔබට හිතන්න බැරිද වික්ටර් කියන්නේ සුපිරි “පොරක්” කියලා.හොරගෑණියෙක් තබා නොගෙන ඔහු ගැහැණියක් සමඟ විවාහ වුණා.එච්චරයි. වික්ටර් ගේ වත් ඒ ගෑණු කෙනාගේවත් රෙද්ද අස්සේ ඇඟිලි ගහන්න යන්න එපා.ඉඩකඩම්,දේපළ ප්‍රශ්න තියෙනවානම් ඒ මිනිස්සු ඒවා විසඳාගනී.මොකද ඔය කුණු හොයන්න යන ඔබෙත් මගෙත් කිල්ලෝටවල හුණු ඕන තරම් ඉතිරිවෙලා තියෙනවා අපි කාටවත් නොකීවට. ඔබට රිදුනද ? රිදුනනම් සමාවෙන්න

සංඛ රඹුක්වැල්ල

ඔබ රාත්රී” දහයට විතර ගාලු පාරේ ඇවිදලා තියෙනවානම් දකින්න පුළුවන් වෙයි රාත්රිෙයේ අවදිවන්නට බලාපොරොත්තුවෙන් ඉන්න ජීවිත.ඒ ජීවිත අවදිවෙන්නේ රාත්රිනයට,ගාලු පාරේ දිගටම තියෙන තරු පන්තියේ හෝටල් වල නිල් පාට එළිය අතරින් ජීවිතේ වෙනම ඉසව්වක් හොයන මිනිස්සුන්ගේ අත පය එහෙට මෙහෙට විසිවෙනවා ඔබට මහපාරේ ඉඳලා බලාගන්න පුළුවන්.මෙතන පන්සිල් පද පහම කැඩෙනවා.පහම කීවම ඔබ බලයි පළවෙනි පන්සිල් පදය කැඩෙන්නේ නෑනේ කියලා,ඇයි මතක නැද්ද “රෝයල් පාක් සුරූපිනිය”,අහ් ඔව් ඔව් බඹර නාදේ සිංදුව හැදුනේ ඒ සිංදුව පදනම් කරගෙන තමයි.
කොහේදෝ අස්සක හැංගුණ මතකයක් එකපාර මට මතක් වෙනවා.ඒ මතකය කෙටියෙන් මම ඔබට කියන්නම්.අප්රිතකාවේ ගෝත්රි ක කාන්තාවක් ජලය ‍රැගෙන එන්න දිය කඩිත්තක් අසලට යනවා.ඇය ශරීරයේ යට කොටස පමණක් වැහෙන්න විතරයි ඇඳගෙන ඉන්නේ.ඇය ජලය පුරවාගැනීමට සූදානම් වෙනකොටම ඒ අසලින් විදේශිකයෙක් යනවා.විදේශිකයා දැක්ක ඇය එක්වරම කළබල වෙලා ඇය ශරීරයේ යට කොටසට ඇඳ සිටි රෙද්ද ගලවලා ඇය ඒකෙන් මූණ වහගන්නවා.එය එක්තරා මට්ටමක බුද්ධිමත් ක්රිලයාවක් කියලා ඇතමෙක් ට තර්ක කරන්නත් පුළුවන්.මොකද මනුස්සයෙක් අඳුනගන්නේ මුහුණෙන් මිසක් අනිත් අංගෝපාංග වලින් නෙවෙයි නේ.

ලංකාවේ ඕනෑම දෙයක් සම්බන්දයෙන් පවතින විචාර කලාව අර මම උඩින් කීව කතාව හා සමානයි.මූණ වහගත්ත හෙළුවැල්ලෙන් ඉන්න පිරිසක් “හුරේ රන්” කියලා බැනගෙන බැනගෙන යනවා.”දැන් කාලේ වගේ නෙවෙයි ඒ කාලේ,”අම්මට සිරි” අපි හිටියේ කොහොම ද? අපි බැලුවෙ අහවල් නාට්යය,අපි බැලුවේ අහවල් චිත්‍රපටි,ඒවගෙන් දුන්න සමාජ ආදර්ශය අපිව කරකවලා අතෑරියා….” ඕනෑම රූපවාහිනී හෝ ගුවන් විදුලි වැඩසටහනකට පැමිණෙන විචාරකයෙක් පට්ටපල් බොරුවක් හැමදාම ඔහොම කියන්න පටන්ගන්නවා.මේක මහ පට්ටපල් බොරුවක්.ඒ වගේම අර මුලින් කීවා වගේ මූණ වහගෙන හෙළුව ප්රිදර්ශනය කිරීමක්.මම එහෙම කියන්නේ ඔය සාම්ප්රූදායික “ජහුතා ” වගේ සංදර්ශන වල තිබුණේ අමු කුණුහරුපමය දෙබස්.එව්වා කට ඇරගෙන අහගෙන ඉඳලා මානසික ස්වයන් වින්දනයේ යෙදිලා අප්පේ ඉතින් රූප පෙට්ටියට ඇවිල්ලා දාර ටෝක් දෙනවා මූණ විතරක් වහගෙන හෙළුව ප්රිදර්ශනය කරගෙන.නිරුවත හෝ ලිංගිකත්වය නිර්මාණ වලට එන්නේ ප්ර ධාන කාරණා දෙකක් පදනම් කරගෙන.එකක් තමයි ආත්ම ප්රාකාශන නිර්මාණාත්මක ආවේශනයක දී ඒ චරිතයට අදාළව,අනෙක වෙළඳ ප්රමචාරණය සඳහා( මාර්කට් කිරීමට) හැබැයි හිරවෙච්ච,ඉදිමෙච්ච,කුණුවෙච්ච ලංකාවේ රසිකයා හැමදේම වගේම මේකත් පටලවාගෙන ඉන්නවා.ඒ නිසාම ෆ්ලයින්ග් ‍ෆිෂ් චිත්ර පටය වෙනුවෙන් අප්රඅමාණ කැප කිරීමක් කෙරුව නිළියට පලු යන්න බණිනවා.බණින ගමන් අන්තර්ජාලයේ තියෙන ඒ විනාඩි දෙකේ වීඩියෝ ක්ලිප් එක බලනවා.බලලා අහනවා “ඒ සීන් එක ඇත්තටම කරන එකක් ද ?” කියලා.ඔන්න ඕකයි ලංකාවේ ප්රේාක්ෂකයගේ රස වින්දනය.
“ආශාවරී” එළියට එන්නේ හෙළුවැල්ල මාර්කට් කිරීම පදනම් කරගෙන.රාත්රීර සමාජ ශාලාවක ජීවිත ගැන අල්පෙනෙති තුඩක තරම් අවබෝධයක් මේ විඩියෝව හරහා දෙනවා.මම ඒක නෑ කියන්නේ නෑ.අර මුලින් කලාත්මක සිනමාවට බැන්න මිනිහම ආයේ දෙපාරක් නැතිව “ආශාවරී” ටත් බණිනවා.ඒ බණින ගමන් හිතනවා.”ශික් අපරාදේ” මේක හෙළුවෙන්ම කරන්න තිබ්බා නේ කියලා.

” “ආශාවරී” මත්ද්රකව්යබ අරන් පන්සිල් පද වලින් කිහිපයක් ම කඩලා උදේට නැගිටිනවා.රාත්රිකයේ මත්ද්ර ව්යය වලින් වගේම ලිංගිකවත් දෙපාරක් මත් වුණ ඇය උදේට නැගිටින්නේ “ස්පෝර්ට් බ්රාම” එකක් සහ යට කලිසමක් ඇඳගෙන.”ඒක එහෙම වෙන්න විදිහක් නෑ.ආශාවරීට එහෙම නැගිටින්න බෑ.ඒක වැරදී.වීඩියෝ වේ ඒකීය ධාරණාවට එය විරුද්ධයි,රස වින්දනයට එය බාධාවක්,ඒ නිසා ආශාවරී එන්න ඕන හෙළුවෙන්,ඇය බාත් රූම් එකට යන්න ඕන හෙළුවෙන්,ඒක ක්ලෝස් අප් එකක් ගන්න ඕන.කියලා යටි හිතෙන් අපේ මිනිස්සු කියන ගමන් අපිට අපේ ළමයි හදාගන්න ඕන.අවුරුදු දෙදාහස් පන්සීයයක අතීතයක් එක්ක බැඳුණු සංස්කෘතියක් තියෙනවා අපිට.අපේ සංස්කෘතිය සභ්යීත්වය ඉවරයි,අපි ඉවරයි,”ආශාවරීගේ ” හෙළුවැල්ල අපිව කෑවා.අපිව විනාශ” කළා කිය කියා යූ ටියුබ් එකේ මිලියන තුනක් විතර ආශාවරී වීඩියෝව නරඹනවා. මේක නිකම් මහ අමුතු රටක්,අමුතු වින්දනයක්.ආශාවරීට බණින්නේ නැතිව වීඩියෝව නොබල ඉදපල්ලකෝ දෙයියනේ.එහෙම නැත්නම් කොහේ හරි සීඩී කඩයකට ගිහින් පරණ සින්දු ටිකක් සීඩී එකකට රයිට් කරලා උදේ හවා පිරිත් දානවා වගේ ඇහුවනම් ඉවරනේ.හැත්තැව දශකයේ ‍ෆිල්ම් ටිකක් ගෙනල්ලා බැලුවනම් ඉවරනේ.මෙච්චර තාක්ෂණය දියුණු එකේ ඒවා නොකර “ආශාවරී” ගේ රෙද්ද අස්සේ ඇඟිල්ල ගහන්න ඕන නෑනේ.මොකද ඔය කියන මහා සංස්කෘතිය ඇතුලේ තමයි විනාඩියකට එක ගැහැණියක් දූෂණය වෙන්නේ.සෑම විනාඩි තුනකට වරක්ම කුඩා ළමයෙක් අපයෝජනය වෙන්නේ.”ආශාවරී” ගේ හෙළුවැල්ල වෙනුවෙන් හඬ නගන උන් ඒ වෙනුවෙන් හඬ නැගුවානම් අඩුම එක ගැහැණියෙක් හරි බේරාගන්න පුළුවන් වෙයි.ඒ නිසා මුහුණ වහගෙන හෙළුව ප්ර දර්ශනය කරන්න ඕන නෑ.”ආශාවරී” ඔබ හෙළුවෙන් එන්න.මිලියන තුන මිලියන දහය වෙනවා.මම කැට තියලා කියන්නම්.පොඩ්ඩක් බණී.හැබැයි ඒ ආදරේට.

දමිත් විලේගොඩ

අධ්යාපනය යනු අයිතියකි. ඒ අයිතියට අකුල් හෙලීම දඬුවම් ලැබිය හැකි වරදකි.මේ වනවිට අපේ රටේ දොස්තර ප්රශ්නය හිඟන්නාගේ තුවාලයක් බවට පත්ව ඇත.අනෙක් අතට අනෙක් සෑම ප්රශ්නයක් ම දේශපාලනීකරණයකට ලක්කරනවා මෙන්ම දොස්තර ප්රශ්නය ද දේශපාලනික මුහුණුවරක් ගෙන ඇත.එය කෙතරම් හාස්යජනක ද යත් එවකට එනම් සයිටමය පටන් ගැනීමේ වකවානුවේ රට කරවපු ඇත්තාම දැන් ඊට විරුද්ධවීමයි. සයිටමය යනු රෝගීන්ට “මරුවා සමග වාසේ” සේ සේ යැයි කෙනෙක් අර්ථ දක්වයි.

අනාදිමත් කාලයක් මානවයා ටිකෙන් ටික එකතුකරගත් දැනුම් සම්භාරයක් නිදහසේ ඉගෙනීමේ අයිතියක් ලංකාවේ ඇත.එමෙන්ම නිදහස් සෞඛ්යය සේවාවක් ද ඇත. නිදහස් අධ්යාපනයට හෙණ ගසා ගැණීම අධ්යාපනය විකිණීම යයි කියාද පැවසිය හැක.

ඉස්සර අපි ජොලියට කියන කථාවක් ඇත.එනම් , “එක ලකුණක් අඩුවීම දත් දොස්තර වීමට සුදුසුකමකි , දෙකක් අඩුවීම කොන්දොස්තර වීමට හේතුවේ” එය අප ජොලියට කියපු කතාවක් වුව එහි බරපතල යටි අරුතක් ඇත.එනම් සියළු කාරනා සඳහා අවශ්ය සුදුසුකම කියන කාරණාවයි. ලංකාවේ වෘත්තීයමය ගරුත්වය කියන කාරනාව දොස්තර ශ්රේෂ්ත්රයේ ඉහල තැනක ඇත.

ඉස්සරනම් එතන බැබළුණේ නඩුකාර උන්නාන්සේලා ය.අද රථ වාහන නඩුවකට උසාවි ගියොත් ලෝයර් නොනලා මහත්තුරු කතරගම මල් විකුණන මල් කෙල්ලන් සේ යැයි මට නම් සිතේ.

දොස්තරලා පැටවු ගැස්සවීම වුව පිළිගත් ක්රමවේදයකට ලංකාවේ ම සිදුකිරීම හොඳය.මොකද ලංකාවේ බැරිනං MBBS London , MBBS China හෝ රුසියාවට හෝ යාමට අපේ උන්දැලා සැදී පැහැදී සිටී.ගෙයක් ඉඩමක් විකුණා හෝ උකස් කර රට ගොස් දොස්තරලා වූවෝද ලෙඩ්ඩුන්ට බේත් කරති.එමෙන්ම දොස්තරලා වැඩිවීම ද රටට අයහපත් ප්රතිඵල අත්කරදෙනු ඇත.

අපේ අසල්වැසි ඉන්දියාව දොස්තරලා අතිරික්තයක් ඇති රටවල් අතර ඉදියෙන් සිටී .අපේ රටේ හෝ වේවා පිටරටක හෝ වේවා ඉන්දියානු වෛද්යවරුන් කීදෙනෙකු සේවයේ නිරතවේදැයි බලන්න.

අනෙක් අතට අනෙක් අතට A/L වලිං ගත් දැනුමෙං වෙදකං කරන්නේ නැත. S3ක් යනු High result එකක් නැතත් විභාගය සමත් බවය. විශ්වවිද්යාලවල ඉඩ තිබුනා නම් S තුනටත් යන්න තිබුනා යයි සිතිය හැක.

ලංකාවේ ඕනෑම විශ්වවිද්යාලයකට සිසුන් ඇතුළත් කර ගනු ලබන්නේ පිළිගත් ක්රමවේදයකට අනුවය.එනම් Z ලකුණ හා දිස්ත්රික් කුසලතාවයය.මෙහි ගැටලු සහගත තත්ත්වයක් ඇත.එනම් කොළඹින් A2 B1 ගත් ශිෂ්යයාගේ දිස්ත්රික් කුසලතාවය 31 යයි සිතමු.කොළඹින් වෛද්ය විද්යාලයට තෝරාගන්නේ 30 ක් නම් 31 වන සිසුවාට වෛද්ය විද්යාල වරම් අහිමි වෙයි.නමුත් නුවරඑළිය දිස්ත්රික්කයේ A1 B2 ගත් සිසුවා දිස්ත්රික් කුසලතාවය එක වී වෛද්ය විද්යාලයට තේරී පත්වෙයි. එවිට කොළඹ 31 ගත් සිසුවාට සල්ලි තියවා නම් වෛද්ය උපාධියක් ගත්තාට වරදක්නැත.

මෙය සාපේක්ෂව අනෙක් දිස්ත්රික් වලටද අදාළ කරගත හැකි පිළිගත් ක්රමවේදයකට සිදුකල හැකිය.

එතකොට සල්ලි නැති අය???????? එදිනෙදා කුලියක් මලියක් කරගෙන ජීවිතය ගැට ගහගන්න දෙමාපියන්ගේ දරුවන් ????? ඒ ප්රශ්නය ට උත්තර කියවන ඔබට වත් ලියන මටවත් මං හිතන්නේ නෑ තියනව කියල . අවසාන වශයෙන් මෙසේ ලියමි. වෛද්ය වෘත්තීය හා ඔටෝ මොබයිල් වෘත්තීය වෘත්තීන් දෙකක් මිසක් එකක් නෙවෙයි.